Oglądam na TCM starego King Konga z 1933r. Film ma już swoje lata, więc na efekty specjalne nie ma co narzekać, ówcześni fachowcy sporo się natrudzili aby "jakoś" to wyglądało. Dekoracje na Wyspie Czaszek w osadzie tubylców, bardzo klimatyczne, jak w starych filmach o Frankensteinie. Walki Konga z potworami (jest ich całkiem sporo) lekko makabryczne, to pewnie tak miało wyglądać. Fay Wray będąca wzorem dla późniejszych aktorek serii, jest ładną kobietą, coś w sobie ma, choć jej emocje są trochę przeszarżowane, pewnie pozostałość po ekspresji kina niemego. Ta rola nie daje jej okazji do pokazania głębi swojej osobowości, częściej po prostu krzyczy. Ciekawa jest praca kamer z kontrastami. Wydobyty blask oczu i inne niuanse... . Dźwięk wystarczająco sugestywny, skoro mój kot parę razy spłoszony patrzył na ekran. Kong odzierający i wąchający wierzchnie szatki z Ann Darrow - mieli panowie z USA fantazję. Film bez wątpienia był inspiracją dla serii Godzili, co widać wyraźnie po scenach w których potwór demoluje Nowy Jork. Końcówka na Empire State wywołuje bardziej uśmiech niż łzy - teraz trudno to brać na serio. Dynamiczny montaż i nie wiadomo kiedy historia się kończy. W sumie kawałek dobrego, starego kina.
