[RANKING] Produkcje z uniwersum DCU

Nie wstydzi się komiksowości i ma mocno bijące serducho, a przy tym udowadnia, że w obecnych czasach dobro nie jest naiwne, a punkrockowe! Gunn kocha Supermana!

Pierwszy sezon (będący częścią DCEU) opowiadał o psychicznym pokłosiu toksycznego rodzicielstwa, drugi zaś (należący oficjalnie do DCU) o zniszczonych i samotnych ludziach, którzy chcą po prostu... czuć. A do tego całkiem sprawnie ogrywa temat multiwersum. Gunn poświęca dużo uwagi swoim postaciom; naturalnie wydobywa z nich trudne emocje, nawet jeśli to komediowy serial o gościu z deską klozetową na głowie, który "soczyście" odstrzeliwuje makówki, a jego sidekickiem jest orzeł(ek).

Skromny start DCU z pretekstowym głównym wątkiem i ekspozycjami... Ale za to jakimi! Humanizowanie wyrzutków i pobudzanie w nas empatii to największa broń Gunna

Jestem absolutnie zaskoczony, jak dobrze emocjonalnie "siada" ten film, będąc zarazem totalnie byle jaką i bezbarwną produkcją (choć "z momentami" i na pewno wypada lepiej niż "wyroby" z niechlubnych początków DCEU). Niestety to wciąż tematycznie rozmyta i pozbawiona wizualnego szaleństwa adaptacja doskonałej "Kobiety Jutra" Toma Kinga i Bilquis Evely - więc już na starcie twórcy mocno zawyżyli sobie poprzeczkę. "Supergirl" to przede wszystkim popis Milly Alcock (która na dodatek ma świetną chemię z Corenswetem!), ale też sympatyczny występ Jasona Momoy w roli Lobo, co prawda ugrzeczniony i ewidentnie służący za wabik na fanów DC, ale gość po prostu urodził się do tej roli. Ot przyzwoita rozrywka superhero ze zmarnowanymi ambicjami, ale za to sercem po właściwej stronie.