Lato trochę na uboczu, czyli atlas łagodnych outsiderów.

Coś między sierpniem a wiecznością, trochę o pięknych przegranych i szczęśliwych dziwakach, gdzie obserwacja, błądzenie, szukanie i porażka są często ciekawsze od zwycięstwa. Chociaż podobno najważniejsza powinna być sama droga, a nie cel.