$poster.alt
FilmTitle(title=Obsesja, country=PL, lang=pl, attributes=0)
FilmTitle(title=Robin Hood: Koniec legendy, country=PL, lang=pl, attributes=0)

Najlepsze filmy 2026

Lista rankingowa

20 tytułów
Każdego roku na przełomie grudnia i stycznia redakcja Filmwebu publikuje listę najlepszych filmów roku. Budowana jest ona na indywidualnych listach 20 najlepszych filmów roku przygotowywanych przez każdego z członków redakcji. Jeśli chcecie wiedzieć, na jakie filmy ja będę głosować, to jesteście we właściwym miejscu.
LISTA BĘDZIE AKTUALIZOWANA PRZEZ CAŁY ROK

Zmiana 22/08: Na listę wskakuje "Vivaldi i ja". Niezbyt wysoko, więc nie oczekuję, by utrzymał się do końca roku
Zmiana 21/08: "Bogaci i martwi" wyskoczyli znikąd i wskoczyli prawie na sam szczyt. 🏆 Na 100% zostaną na liście do końca roku
Zmiana 19/08: 🩷 Gdyby "Wszyscy moi wrogowie" skończyli się po godzinie, byłby to mój tegoroczny numer 1 🩷
Zmiana 19/08: 🔥 Ponieważ "Przeżyj to sam" trafiło na streaming, film wskoczył na 10. miejsce 🔥
Zmiana 11/08: Na listę wpada "Pejzaż w kolorze sepii"
Pierwszy kontakt z "Kill Billem" i absolutny zachwyt. To czysty filmowy żywioł. Tarantino przelewa tu całą swoją miłość do kina. Fantastyczne sekwencje, cudowne choreografie walk, genialna muzyka (w większość rzecz jasna pożyczona z filmów, które Tarantino kocha), świetne dialogi. Najlepsze 5 godzin spędzone w kinie od bardzo, bardzo dawna więcej
Wreszcie mamy horror, który zamiast na tanich sztuczkach skupia się na sugestywnym opowiedzeniu prostej historii. Fantastyczna dwójka bohaterów, cudownie pokazany koszmar, świetne zdjęcia. Słowem: cudo więcej
szokujące okrucieństwo idzie tu pod rękę z mistycznymi kontemplacjami nad złem, grzechem i rzeczami ostatecznymi. Sarnoski po fantastycznej "Świni" idzie za ciosem i tworzy kolejne bezkompromisowe dzieło, które szarga popkulturowe świętości, ale ma w tym swój cel i bezbłędnie go realizuje. Porównując to do słabego prequela "Cichego miejsca" ewidentnie widać, że Sarnoski nie powinien robić filmów dla dużych wytwórni, lecz podążać wytyczaną przez siebie ścieżką więcej
epicki filmowy RPG z muzyką godną "Skyrim" lub "Dragon Age" więcej
podoba mi się to kino retro, jakie prezentują tu Spielberg i spółka. dlatego też jego wadą są efekty komputerowe, które mocno "gryzą" się z przyjętą estetyką i pasują raczej do duchowego sequela "Hooka" niż do duchowego sequela "Bliskich spotkań" więcej
nieustająca rewia przemocy i chorej wyobraźni więcej
"Widzę cię", czyli horror z Antypodów (a la "Oddaj ją"), tyle że bez paranormalnych zjawisk za to z dużą dawką typowej skandynawskiej traumy rodzinnej więcej
Na takiego Sorrentino czekałem od "Boskiego". Szczerze, straciłem już nadzieję, a tu proszę: wspaniała medytacja, poruszająca opowieść o wartości prawdy i znaczeniu wyborów. Końcówka trochę zbyt rozwleczona, ale wybaczam więcej
kobiecość zaklęta w dźwiękach, obrazach, myślach i czynach. kobiecość jako cielesność, jako duchowość, jako śmierć i jako życie. kino wszystkich zmysłów więcej
Jedna z najmilszych niespodzianek tego roku. Brawurowe kino z drugim najlepszym soundtrackiem tego roku więcej
kino istnieje właśnie dla takich filmów. trochę "ojciec chrzestny" lub "gorączka", trochę "zawód: szpieg", w całości epickie i brutalne więcej
humor, wzruszenia, życie w całej krasie barw, cudowna opowieść więcej
list miłosny do kina, który jednak z Nową Falą ma niewiele wspólnego. kojarzy mi się raczej z wczesnym Allenem czy Cassavetesem. fajnie byłoby oglądać jako "double-feature" wraz z "Ja, Godard" więcej
niestety nie udało się ukryć tego, że ten film miał problemy na etapie realizacji. niemniej jednak to i tak jest pierwszorzędny heist movie z kilkoma zapadającymi w pamięci postaciami i masą fajnych dialogów więcej
świetne kino kostiumowe, fascynujący obraz świata i historii, która raczej nie jest powszechnie znana. ma w sobie coś z "Ostatniego kastrata", choć jest to inne kino. jeśli takie filmy kręci Damiano Michieletto, to jego operowe inscenizacje muszą być wprost oszałamiające pod każdym względem więcej
To jest inny film od części pierwszej, co nie znaczy wcale, że gorszy. DaCosta kompetentnie opowiada historię, dając widzom i gore i niespodziewane momenty humoru. A także jedną z najlepszych scen tego roku (tak, wiem, że jest dopiero styczeń, ale scenę tę naprawdę trudno będzie przebić) więcej
dziwny film. na pozór bardzo piękna i ciepła opowieść o potrzebie kontaktu. ale te wszystkie cudowne relacje są możliwe tylko dlatego, że Japonia jest tak bardzo konserwatywnym krajem, że problemy emocjonalne trzeba tu rozwiązywać w ekstremalny sposób. trudno więc zachwycać się czymś, co wyrasta z kultury okrucieństwa i wstydu więcej
Poczułem się, jakbym wrócił do końcówki pierwszej dekady XXI wieku, do czasów Occupy Wall Street i filmów takich jak "Zakładnik" czy "Chciwość". Naprawdę solidne kino, które byłoby jeszcze lepsze bez wątku romansowego więcej
Brady Corbet znów zabiera widzów na obrzeża ludzkiej egzystencji ukazując człowieczeństwo z nowej perspektywy. Trochę żałuję, że tu jest tylko scenarzystą więcej
20
niby frazes, że miłość niejedno ma oblicze, a jednak niektóre z nich są tak mało znane, że pokazane tutaj nadają historii świeżości i zmysłowości. to klasyczna opowieść o odkrywaniu siebie i własnej seksualności, o wyznaczaniu granic i akceptacji (lub też jej niemożliwości) więcej