Film zaczyna się słowami jego autora : " Oto komedia, która mogła stać się tragedią, ale wszystko poszło dobrze, i dlatego pozostała komedią". Opowiada natomiast o małżeństwie Davida i Marianne, z którego po piętnastu latach pozostały jedynie szczątki. David ma romans ze swoją pacjentką, zaś Marianne odnawia znajomość ze swoim byłym kochankiem, a zarazem najlepszym przyjacielem jej męża Carlem-Adamem. Kobieta postanawia wyjechać do Kopenhagi, by spotkać się z Carlem-Adamem. Okazuje się, że David wybrał ten sam pociąg. Spędzając razem czas podróży, małżonkowie wspominają swoją przeszłość i rozmawiają na temat przyszłości. Zaczynają na nowo się rozumieć, co prowadzi do pojednania.

Harry (Lars Ekborg) i Monika (Harriet Andersson) żyją w ponurej, pozbawionej perspektyw rzeczywistości. On pracuje w składzie porcelany, ona w sklepie warzywnym. Gdy latem Monika traci pracę, podejmują decyzję o wyjeździe ze Sztokholmu, byle dalej od szarego, przygnębiającego życia. Chłopak kradnie motorówkę swego ojca i oboje uciekają w nieznane. Wraz z nadchodzącym końcem wakacji powracają do miasta.

Marynarz wraca z morza do narzeczonej, ale zakochuje się w innej kobiecie poznanej na parkiecie. Film inspirowany piosenką Everta Taubego.