Michel Gondry - specjalista od wszystkiego. Jego ekscentryczny talent zachęcił takich znanych wykonawców muzyki pop jak Björk, Rolling Stones, The White Stripes, czy Daft Punk do współpracy z nim przy teledyskach. Wywalczył sobie własną ścieżkę w Hollywood bez - jakże częstych w takich przypadkach - artystycznych kompromisów. Zdobył Oscara® za film "Zakochany bez pamięci", który nakręcił w charakterystycznej dla siebie szalonej stylistyce. Od trzydziestu lat Gondry zachwyca kunsztem i magią obrazu. Bez względu na to, czy analizujemy jego stosunek do muzyki, czy początkową karierę jako operatora, świat Gondry'ego ma korzenie w marzeniach z dzieciństwa i głębokim humanizmie, który jest również aktem politycznym.
Film składa się z trzech segmentów ("Interior Design", "Merde" i "Shaking Tokyo"), które są luźno zainspirowane stolicą Japonii. "Interior Design" Michela Gondry to surrealistyczna opowieść o młodej parze, która przeprowadza się do Tokio w poszukiwaniu lepszej przyszłości. Podczas gdy ambicje mężczyzny są sprecyzowane - być twórcą filmów, kobieta stopniowo się od niego oddala. "Merde" Leosa Caraxa to historia o tajemniczym mężczyźnie, który szerzy zamieszanie na ulicach Tokio, poprzez serię irracjonalnych i prowokujących aktów. "Stworzenie ze ścieków", jak nazwały go media, wzbudza namiętność i obrzydzenie. "Shaking Tokyo" Joon-ho Bonga to opowieść o mężczyźnie cierpiącym, na tzw. chorobę cywilizacyjną "hikikomori" (człowiek, który sam się odizolowuje od społeczeństwa), tak jak wielu w Japonii, odrzucił całkowity kontakt ze światem zewnętrznym. Kiedy dostawczyni pizzy mdleje podczas trzęsienia ziemi, staje się coś nie do pomyślenia, mężczyzna zakochuje się w niej.