W latach międzywojennych Warszawa nie była miastem nadmiernie religijnym. Ten stan rzeczy uległ zmianie po wybuchu II wojny światowej. Podczas okupacji, pod wpływem szoku wywołanego upadkiem państwa i stałego zagrożenia życia, tysiące warszawiaków wróciło do regularnych praktyk religijnych. Z kolei trudne warunki życia podczas Powstania Warszawskiego spowodowały dalsze pogłębienie wiary w opiekę Bożą i potrzebę życia sakramentalnego. W ogarniętym walkami mieście posługę kapłańską pełniło około stu pięćdziesięciu księży katolickich. Dzielili oni powstańczy los zarówno z ludnością cywilną, jak i z walczącymi żołnierzami. Odprawiali nabożeństwa na warszawskich podwórkach, w ocalałych kościołach, piwnicach i szpitalach. Udzielali ślubów, chrztów, absolucji zbiorowej żołnierzom i organizowali pogrzeby. Pomagali również w łączeniu rodzin, zabiegali o żywność i lekarstwa. Pełna poświęcenia posługa duszpasterska miała szczególne znaczenie w walczącej Warszawie. Prowadzona niejednokrotnie pod gradem kul, niosła pociechę, wsparcie duchowe, pomagała zwalczać zwątpienie. Ważnym jej elementem było także "krzepienie serc", podnoszenie na duchu ludności i wojska. Starano się podkreślać, że obok broni materialnej potrzebna jest również broń duchowa.

"Tadeusz "Bór" Komorowski – głosem Generała" to bogaty w materiały archiwalne portret jednej z kluczowych postaci polskiej historii XX wieku. Film przybliża życie człowieka, który podjął jedną z najtrudniejszych decyzji w dziejach Polski – o rozpoczęciu Powstania Warszawskiego.

Stanisław Mikołajczyk był przywódcą Polskiego Stronnictwa Ludowego. Zalicza się do grona polityków, którzy aktywnie działali podczas II wojny światowej na Zachodzie. Zdjęcia pochodzące z kolekcji prywatnej jak i archiwaliów posłużą do opowiedzenia o życiu prywatnym, początkach kariery, misji przewodzenia od 1943 roku Rządowi Emigracyjnemu, a także późniejszej działalności.

Filmowa opowieść o Lidii Maksymowicz, która jako dziecko przeżyła obóz koncentracyjny Auschwitz - Birkenau. Po wyzwoleniu adoptowana przez rodzinę z Oświęcimia, odnalazła rodziców i siostrę po 17 latach poszukiwań. Nadal jednak ma problem z okazywaniem uczuć i z emocjami. Film pokazuje trudny los obozowych dzieci i traumę jaką ci, którzy przeżyli, nosili w sobie przez całe życie.