Urodzona w Rosji jako Marem-Ides Leventon, była jedną z największych gwiazd kina niemego i prawdziwą pionierką emancypacji w Hollywood. Jako wybitna aktorka, reżyserka i producentka, zyskała miano matki i założycielki lesbijskiej społeczności w Fabryce Snów. Stworzyła bezpieczną przestrzeń dla kobiet queer w czasach skrajnej pruderii. Nazimova, Królowa „Kółka Krawieckiego”, ukuła termin Sewing Circle jako tajny kod określający zamknięte, hollywoodzkie spotkania dla biseksualnych aktorek i lesbijek. Miała głośny romans z aktorką Jean Acker, a także bliską, niejednoznaczną relację z Natachą Rambovą. Obie te kobiety były... kolejnymi żonami legendarnego amanta kina niemego, Rudolpha Valentino. To właśnie z Nazimovą słynna pisarka i uwodzicielka Mercedes de Acosta miała swój pierwszy poważny, głośny romans lesbijski po przybyciu do Hollywood. Przez kilkanaście lat (1912–1925) żyła w oficjalnym związku z gejem Charlesem Bryantem. Układ ten służył jako idealna przykrywka przed prasą i opinią publiczną, tzw. lawendowe małżeństwo. Przypisuje się jej bliskie romanse z wybitną reżyserką Dorothy Arzner oraz aktorką Evą Le Gallienne. Zakupiła luksusową posiadłość przy Sunset Boulevard 8152 i przekształciła ją w kompleks hotelowy, który stał się absolutnym epicentrum dekadenckich, całonocnych imprez. Było to miejsce pełne wolności seksualnej dla ówczesnych elit artystycznych. W 1919 roku Alla Nazimova była najlepiej opłacaną aktorką w Hollywood. Kupiła ogromną posiadłość w stylu hiszpańskim za 65 tysięcy dolarów, co na tamte czasy było astronomiczną kwotą i wydała kolejne tysiące na jej rozbudowę. Wokół willi kazała wybudować 25 luksusowych domków (bungalowów) dla gości. Centralnym punktem ogrodu stał się ogromny basen, który Nazimova zaprojektowała tak, by swoim kształtem przypominał Morze Czarne, za którym tęskniła. Gdy jej eksperymentalne filmy przyniosły straty, Alla stanęła na skraju bankructwa. W 1927 roku przekształciła posiadłość w hotel o nazwie The Garden of Allah Hotel, w którym sama zamieszkała w domku nr 24. W czasach, gdy za homoseksualizm groziło więzienie i koniec kariery, Garden of Allah był całkowicie bezpieczną strefą. To tutaj spotykało się słynne Kółko Krawieckie – lesbijki i biseksualne kobiety z branży filmowej mogły tu swobodnie flirtować, kochać się i bawić. Hotel miał niepisaną, rygorystycznie przestrzeganą zasadę: „Co wydarzyło się w Ogrodzie, zostaje w Ogrodzie”. Pracownicy byli lojalni, a wścibscy dziennikarze i fotografowie mieli bezwzględny zakaz wstępu. Przez lata domki wynajmowały największe legendy literatury i kina: F. Scott Fitzgerald, który pisał tam scenariusze, Marlene Dietrich, Errol Flynn, Greta Garbo, Humphrey Bogart, a także pisarka Dorothy Parker. Po śmierci Nazimovej w 1945 roku miejsce zaczęło powoli tracić swój elitarny charakter, stając się bardziej hotelem dla turystów niż artystyczną komuną. W 1959 roku posiadłość została sprzedana bankowi. Mimo protestów gwiazd i mieszkańców, kultowy kompleks został całkowicie wyburzony, a na jego miejscu postawiono zwykły bank i parking. Na pożegnalnej imprezie goście pili szampana i... płakali nad basenem. Gdy przybyła do USA z Rosji, nie znała ani słowa po angielsku. Producenci teatralni postawili jej ultimatum: dostanie rolę, jeśli opanuje język w pół roku. Nazimova dokonała tego i z miejsca podbiła Broadway. W młodości studiowała aktorstwo w Moskwie pod okiem samego Konstantina Stanislawskiego, stając się jedną z pierwszych aktorek, które zaszczepiły jego słynną metodę gry w teatrach amerykańskich. W 1922 roku wyprodukowała i zagrała główną rolę w awangardowym, niemym filmie Salome. Produkcja, pełna androgynicznych postaci i śmiałych aluzji, była tak kontrowersyjna, że poniosła finansową klęskę, ale dziś uważana jest za kamień milowy kina queer. Jej sceniczne imię i nazwisko było całkowitą kreacją, Nazimova zapożyczyła je od swojej ulubionej bohaterki z rosyjskiej powieści Dzieci ulicy.