Aloha Porter była amerykańską aktorką epizodyczną ery kina niemego i wczesnego kina dźwiękowego, której kariera i życie prywatne pozostają w dużej mierze zapomniane w historii Hollywood. Urodziła się 5 czerwca 1909 roku w Los Angeles, a zmarła 1 czerwca 2004 roku, dożywając niemal 95 lat. Informacje o życiu uczuciowym i prywatnym Alohy Porter są bardzo ograniczone, co jest typowe dla aktorek grających głównie role statystek w tamtym okresie. W oficjalnych biografiach odnotowano jednak dwa jej małżeństwa: Eugene Jesse Robinson – jej pierwszy mąż i Leonard Lee Roy Thomas – drugi partner życiowy aktorki. W przeciwieństwie do ówczesnych wielkich gwiazd Hollywood, Porter nie była bohaterką głośnych skandali obyczajowych opisywanych w kronikach towarzyskich, a szczegóły jej codziennego życia po zakończeniu pracy w przemyśle filmowym pozostały tajemnicą. Rozpoczęła swoją przygodę z kinem w połowie lat 20. XX wieku. Jej filmografia składa się głównie z ról nieznajdujących się w oficjalnej obsadzie, tzw. uncredited, w których wcielała się w postacie tancerek, dziewcząt w strojach kąpielowych czy uczestniczek przyjęć. Do jej najważniejszych występów należą: Beauty à la Mud (1926) – krótkometrażowa komedia, która stanowiła jeden z jej pierwszych występów na ekranie, seria filmów krótkometrażowych (1928–1929) – zagrała m.in. w The Campus Vamp (1928), The Swim Princess (1928) oraz Love at First Flight (1928), gdzie najczęściej pojawiała się jako dziewczyna w stroju kąpielowym (Bathing Girl), Thirteen Women (1932) – głośny przedkodeksowy thriller psychologiczny z udziałem takich gwiazd jak Myrna Loy, Dante's Inferno (1935) – dramat, w którym zagrała niewielką rolę potępionej duszy/diabła, będący jednym z ostatnich projektów w jej karierze. Jej kariera wygasła w połowie lat 30., wraz z nadejściem ery pełnego kina dźwiękowego i zaostrzeniem cenzury w Hollywood.