Podczas długiego lotu międzykontynentalnego zawodzi system rozrywki pokładowej, pasażerowie stawiają czoła koszmarowi nudy.

Nawiedzany przez demony przeszłości były nigeryjski komandos zostaje ponownie wciągnięty w świat przemocy, gdy śmierć jego siostry prowadzi go do morderczej siatki narkotykowej.

Manhattan. Przebrany za majsterkowicza Nemo włamuje się do penthouse'u bogatego kolekcjonera sztuki. Próba wyjścia uruchamia system bezpieczeństwa i plombuje mieszkanie.

Poszukujący zaginionej przed laty matki Emiliano trafia do domu bogatej i ekscentrycznej rodziny Aldamów.

Richie Bravo (Michael Thomas), mimo że wciąż nosi się jak gwiazda rocka, najlepsze lata artystycznej kariery ma już za sobą. Podstarzałemu austriackiemu szansoniście pozostało jedynie odcinać kupony od dawnej popularności. Jednak na grupach emerytów, odwiedzających poza sezonem włoskie Rimini, gdzie rozgrywa się akcja filmu, jego tlenione blond włosy, błyszczący garnitur oraz głos wciąż robią spore wrażenie. Mężczyzna skrupulatnie to wykorzystuje. W trakcie wieczornych występów w hotelu prezentuje dawne muzyczne szlagiery. Sprzedaje pamiątki, w razie potrzeby wynajmie swoją willę, a dla najwierniejszych fanek będzie też świadczył inne usługi. Zwłaszcza że finansowe potrzeby Richiego wzrastają. Nie tylko z uwagi na chorobę ojca, ale i ze względu na to, że jedną z poznanych kobiet okazuje się porzucona przez niego przed laty córka. Próba odbudowania tej niełatwej relacji będzie dla bohatera szansą na nowy start.

Nauczycielka prestiżowego liceum zmaga się z konsekwencjami wycieku sekstaśmy z jej udziałem.

Na swój sposób jest to dreszczowiec: rodzina Pietrowów ma bowiem grypę, a przez nią gorączkę, kaszel i dreszcze. Fale zimna i gorąca, które na przemian wstrząsają ekranem, nieuchronnie podwyższą także temperaturę na widowni. Film Kiryła Serebrennikowa ścina bowiem z nóg, pozbawia odporności na zrywającą ze schematami narrację i wywołuje majaki. Ale to tylko pozornie jedna wielka maligna: autorskie działo Rosjanina ("Lato", 18. NH) ma przemyślaną konstrukcję, a trzy różne palety kolorystyczne nie pozwalają nam zgubić się w plątaninie wątków i planów czasowych. Historia zaczyna się w miejskim autobusie, w którym wyraźnie nieswój Pietrow-ojciec ma napad kaszlu. Następnie zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki: przez podejrzane spelunki, szkolne sale gimnastyczne, pieczary artystów, miejskie biblioteki, wnętrza karawanów, uliczne egzekucje. Deliryczny trip jest w gruncie rzeczy podróżą przez fantazje, sny, wspomnienia i tajemnice, opowieścią o byciu blisko i daleko w rodzinie. Zrealizowana na podstawie nagradzanej powieści Aleksieja Salnikowa "Gorączka" to kawał kinowej poezji stawiającej opór brutalnej rzeczywistości, oszałamiająca miejska baśń i najbardziej zaraźliwy film roku.

Życie i problemy zwykłych ludzi, którzy zmagają się z konfliktami politycznymi, sprawami rodzinnymi i osobistymi wyborami, przeplatają się w czasie jednej nocy.

Effie Gray dąży do anulowania nieskonsumowanego związku, by ponownie wyjść za mąż. Swoim zachowaniem wywołuje społeczne oburzenie.