Kino Muranów zbudowane jest na ruinach dawnej żydowskiej dzielnicy Warszawy. Niesie w sobie warstwy pamięci - nieobecności, zniszczenia i odbudowy. Dla reżyserki to nie tylko kino, lecz przestrzeń, w której przeszłość i teraźniejszość współistnieją, a obrazy przechowują ślady istnień, których już nie ma. Osobistą nić z tym miejscem wyznacza rok 1961, gdy jej rodzice spotkali się tu przypadkowo - i to spotkanie stało się początkiem jej życia. Film porusza się między historią zbiorową a intymną pamięcią, pracując z materiałami archiwalnymi nie jako zamkniętymi dokumentami, lecz żywymi obrazami. Zamiast klasycznych wywiadów - głos autorki, przechodzącej między obserwacją a osobistą refleksją. Muranów staje się tu zarówno świadkiem, jak i bohaterem.
Młodzieniec spaceruje po rajskim ogrodzie z bujną roślinnością i klasycznymi rzeźbami. Nagle wpada do ciemnej dziury. To "aha" - ukryta granica ogrodu, będąca zazwyczaj fosą lub rowem, która ma wyznaczać koniec posiadłości, ale nie przesłaniać widoku i pozwolić ogrodowi stopić się z otoczeniem.
Dokument ukazuje Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Kamera dociera do niedostępnych i magicznych zakamarków budynku, przywołana jest również pamięć legendarnych postaci związanych z tą placówką.
Ceniony aktor i pedagog Adam przechodzi rozległy udar, w wyniku którego doznaje afazji. Jego żona Agnieszka robi wszystko, aby mąż wrócił do zdrowia i mógł dalej wykonywać swój zawód.
Fascynująca filmowa opowieść o historii i wspaniałych lokatorach krakowskiej kamienicy przy Krupniczej 22, którą zamieszkiwała wiele lat po wojnie ścisła "czołówka" polskiej literatury.
Filmowa rekonstrukcja pierwszego amerykańskiego tournée krakowskich filharmoników w czasach "zimnej wojny" dzięki ocalonym cudownie taśmom z tej wyprawy.
Mateusz Kłos jest artystą, hulaką i wielbicielem płci pięknej. Po swojej śmierci odwiedza w snach wszystkie kobiety, z którymi miał romans, co niepokoi ich mężów.