Uwięziona na Filipinach w czasie II wojny światowej dziewczynka stara się chronić swoją umierającą matkę. Całą sytuację komplikuje jednak jej niesłuszne zaufanie do czarującej, mięsożernej wróżki.

Księża Salvador i Benedicto podejmują próbę przeprowadzenia egzorcyzmów na opętanej przez demona kobiecie.

Rezolutna dziewczynka spotyka się z wyzyskiem na każdym rogu ulic Manili. Na szczęście pewna pracowniczka socjalna pomaga jej obudzić w sobie marzenia o lepszym życiu.

Trzy historie, kilka filmowych form. Paradokumentalny obraz grupy dziewcząt skupionych wokół religijnego guru, ojca Turbico. Historia reżysera, który nie może (nie chce?) dokończyć nowej produkcji. I wreszcie - realizowany przez niego film w filmie, fabuła o zakonnicy odchodzącej z zakonu. Religijna egzaltacja Turbico, zapatrzenie w sztukę reżysera i duchowe rozterki kobiety zdają się mieć ze sobą wiele wspólnego. Wydłużone prezentacje ich codziennych zajęć, rytuałów, filozoficznych dyskusji składają się na drobiazgową obserwację gorączkowych poszukiwań czegoś większego niż życie. Diaz pokazuje bohaterów z dystansem, nie oceniając - w całej ich wzniosłości, śmieszności, zadufaniu, beznadziejności, okrucieństwie, rozpaczy i nadziei.