Praca w rzeźni kojarzy się z dehumanizacją i współodpowiedzialnością w zbiorowym zabijaniu zwierząt, a jednak ktoś musi ją wykonywać, bowiem mięso jest jednym z wyznaczników żywieniowych współczesnego świata. Ludzki bohater filmu, którego zadaniem jest doprowadzanie całych grup krów i świń na miejsce ich śmierci, nie jest natomiast bestialskim mordercą. To normalny chłopak z planami i marzeniami, który czuje się czasami przytłoczony wykonywaną pracą, ale potrzebuje pieniędzy do życia. Jest też zwierzęcy bohater, zdecydowanie bardziej tragiczny – pies chłopaka, który przesiaduje z nim całymi nocami w rzeźni, będąc zmuszonym patrzeć w czasami przerażone, a czasami zupełnie spokojne oczy tłoczących się w niewielkich pomieszczeniach, przygotowywanych na stracenie zwierząt. Nie wiadomo, co pies myśli, czy jest świadomy swego szczęścia, że urodził się psem i nic mu w tym miejscu nie grozi. Taki dualizm perspektyw pozwala jednak na ukazanie rzeźni w zupełnie innym świetle.