Indywidualista, artysta, buntownik, wynalazca, wędrowiec, hazardzista, pilot bombowca, szaleniec, mąż, ojciec, dziadek, dziennikarz, poeta, scenarzysta, reżyser i producent w jednym - Robert Altman miał wiele twarzy, a jego życie i kariera to pasmo wzlotów i upadków. Laureat honorowego Oscara za całokształt twórczości, ojciec niezależnego amerykańskiego kina odcisnął piętno nie tylko na rozwoju sztuki filmowej, lecz również na całej awangardzie Zachodu. Kanadyjski reżyser Ron Mann pokazuje nam, jak naprawdę wyglądało życie i praca jednego z najważniejszych i najbardziej wpływowych filmowców w historii kina. We współpracy z wdową po Altmanie - Kathryn i jego stałym producentem - Matthew Seigem, Mann dokonał fantastycznego wyboru materiałów archiwalnych (zdjęć rodzinnych, prywatnych nagrań wideo, nieznanych krótkometrażówek), a wszystko po to, aby pokazać drogę, jaką przebył Altman od pilota bombowca w trakcie II wojny światowej, poprzez filmowca w Kansas City, po karierę w Hollywood: najpierw jako współscenarzysta filmu "Bodyguard", potem jako reżyser debiutu fabularnego "The Delinquents", po którym Alfred Hitchcock zaproponował mu współpracę przy dwóch częściach reżyserowanego przez siebie serialu, po głośne filmy "M.A.S.H.", "Nashville", "Gracz" i "Gosford Park". W tej filmowej podróży to właśnie Altman jest przewodnikiem, który oprowadza nas po znanych i nieznanych ścieżkach prywatnego życia i kariery. Jak się okazuje, praca liczyła się dla niego najbardziej, a rodzina zawsze była na drugim miejscu, ale w filmie pojawia się również żona Altmana - Kathryn, dzieci, a także znajomi i przyjaciele, w tym: Lily Tomlin, Keith Carradine, Sally Kellerman i Elliott Gould. Wszyscy zadają sobie pytanie, na czym tak naprawdę polega mit Roberta Altmana i specyficzny styl jego filmów, określany mianem Altmanesque, oparty na czarnym humorze, chaotycznym montażu, wielopłaszczyznowej fabule, obrazoburczych bohaterach, który w efekcie przysporzył artyście zarówno wielkiej sławy, jak i zaciekłego krytycyzmu. Ten film to jednak nie tylko emocjonujący portret Roberta Altmana, ale przede wszystkim poruszająca medytacja na temat człowieka-artysty, którego ekspresja, pasja do kina i miłość do życia zawiodły na szczyt, choć niosły też za sobą duże straty moralne i rodzinne.
Oto znakomita okazja dla tych, którzy jeszcze nie mieli okazji liznąć filozofii, a chcieliby spróbować, jak smakuje. Astra Taylor zabiera nas bowiem na spacer z ośmioma najgłośniejszymi i najbardziej wpływowymi myślicielami ostatnich lat: Cornelem Westem, Avitą Ronell, Peterem Singerem, Kwame Anthonym Appiahem, Marthą Nussbaum, Michaelem Hardtem, Judith Butler oraz – chyba największą gwiazdą w tym zestawieniu – Slavojem Žižkiem. To zabawne przywołanie idei szkoły perypatetyckiej (według tradycji, Arystoteles i jego uczniowie prowadzili dysputy, chodząc) przynosi jednak bardzo konkretny efekt – nadaje filmowi rytm. Bo choć szacowni rozmówcy poruszają raczej poważne tematy (demokracja, odpowiedzialność, śmierć), fakt, że równocześnie przemieszczają się w przestrzeni, sprawia, że ich wystąpienia nie nudzą ani przez chwilę. Zresztą w filmie Życie pod lupą nie mamy do czynienia ze ścisłymi, uniwersyteckimi wywodami. To raczej próba pokazania, czym jest myślenie filozoficzne. Co ciekawe, każdy z filozofów prowadzi swój miniwykład w otoczeniu będącym swoistym komentarzem do jego słów – np. Peter Singer mówi o konsumpcjonizmie na tle luksusowych butików przy Fifth Avenue, zaś Cornel West porównuje filozofię do jazzu, jadąc samochodem przez Manhattan. Najefektowniej wypada oczywiście pupilek mediów Žižek, który ubrany w odblaskową kamizelkę, swój wywód o ekologii wygłasza, spacerując po wysypisku śmieci (i komentując przy tym zawartość porzuconych lodówek). Reszta kolegów po fachu dzielnie dotrzymuje mu kroku – zarówno dosłownie, jak i w przenośni.
Kompilacja materiału z Festiwalu Grzybów w Telluride, animacji oraz neo-psychodelicznej muzyki The Flaming Lips ukazuje różnorodność i wyjątkowość grzybów rosnących na całym świecie.