W czasach ZSRR Michaił Żarow był gwiazdorem, aktorem filmów Eisensteina i cieszących się wielką popularnością komedii. Taśma z jednym z jego filmów, "Wiejskim Sherlockiem Holmesem", wyłowiona przypadkowo przez islandzkich rybaków, z punktu widzenia archiwistów była pozbawiona wartości. Dla Billa Morrisona okazała się doskonałym pretekstem do rozważań na temat tego, jak celuloid (i kino jako idea) staje się nie tylko nośnikiem pamięci, lecz również świadectwem upływu czasu.

Film będący efektem współpracy Billa Morrisona z muzykiem Billem Frisellem, został zainspirowany powodzią nad Missisipi w 1927 roku, najbardziej niszczycielską w historii Stanów Zjednoczonych, i spowodowanymi nią przemianami amerykańskiego społeczeństwa. W wyniku tej katastrofy domy musiało opuścić ok. 600 tys. osób. W filmie Morrison wykorzystał filmy dokumentujące tamte wydarzenia, zwracając uwagę na ludzi, których dotknęła tragedia. To ich wizerunki uzmysławiają ludzki wymiar tamtych wydarzeń.