Carlo Di Palma to jeden z najwybitniejszych operatorów w historii kina - uznawany za mistrza w operowaniu światłem i kolorem.

Zadebiutował w 1956 r. zdjęciami do komedii Fabio De Agostiniego "Lauta mancia". Osiem lat później nawiązał współpracę z Michalengelo Antonionim i nakręcił z nim "Czerwoną pustynię" [64] i "Powiększenie" [66], dzięki którym zdobył uznanie. Zaowocowało ono propozycjami od innych wybitnych reżyserów. Nazwisko Di Palmy można zobaczyć w czołówkach dzieł Mario Monicelliego ["Dziewczyna z pistoletem" [68]], Sidneya Lumeta ["Spotkanie" [69], Ettore Scoli ["Dramat zazdrości" [70] i Bernardo Bertolucciego ["Tragedia człowieka śmiesznego" [81]]. Przede wszystkim jednak związane jest nierozerwalnie z twórczością Woody Allena. Począwszy od filmu "Hanna i jej siostry" [86] Di
Palma zrobił zdjęcia do większości jego filmów. W latach siedemdziesiątych operator zajął się również reżyserią. Nakręcił trzy filmy fabularne [ze swoją ówczesną partnerką życiową Monicą Vitti w roli głównej] oraz jedną krótkometrażówkę. dokumentalną. Niestety, żaden z nich nie odniósł sukcesu.