Japonia, połowa XIX wieku. Przebywający w spokojnej wiosce rōnin, Mokunoshin Tsuzuki, zostaje poproszony przez miejscowych rolników o pomoc.

Hiroshi Takagi budzi się w szpitalu. Okazuje się, że miał wypadek samochodowy, w którym zginęła także jego dziewczyna Ryoko. Na dodatek prawie całkowicie stracił pamięć. Za namową rodziców postanawia rozpocząć studia medyczne, co być może pomoże przywrócić mu wspomnienia. Jedną z pierwszych lekcji jest lekcja anatomii, na której wraz z odkrywaniem ludzkiego ciała Hiroshi odkrywa swoją przeszłość. W porównaniu ze wcześniejszymi filmami Tsukamoto, ten jest łagodniejszy i cichszy. Mniej tutaj typowych dla reżysera motywów (np. trzęsąca się kamera) co nie znaczy, że całkowicie się ich pozbył. I jak zwykle twórca zaprasza widza do głębszych rozważań wprowadzająć sporo symboliki.

Po samobójstwie swojej dziewczyny Goda rozpoczyna autodestrukcyjną podróż, szukając w półświatku Shinjuku - sprzedawcy broni, za pomocą której odebrała sobie życie jego dziewczyna. Na skutek tej obsesji Goda zaczyna zadawać się z gangiem wyrzutków. Bohater stopniowo pogrąża się w świecie przemocy, zemsty i kary.

Nad mężczyzną ciąży klątwa, która sprawia, że jego ciało stopniowo zamienia się w żelazo.