Grupa europejskich traperów wybiera się do afrykańskiego buszu zapolować na słonie. By móc bez przeszkód polować, powinni opłacić wodza lokalnego plemienia. Lekkomyślni myśliwi ignorują jednak żądania tubylców i tym samym ściągają na siebie niebezpieczeństwo odwetu. Ponieważ przewodnik grupy, Larry (Cornel Wilde), jako jedyny chciał uszanować zwyczaje tubylców, wódz  plemienia postanawia dać mu szansę na ocalenie życia. Bezbronny i nagi bohater zostaje puszczony wolno. Rozpoczyna się na niego polowanie.

Aby zapewnić zyski w nowym sezonie, dyrektor cyrku Brad Braden decyduje się zatrudnić Wielkiego Sebastiana, artystę, który mimo, że jest znanym ze swego trudnego charakteru kobieciarzem, umożliwi przyciągnięcie tłumów widzów na przedstawienia. Pojawienie się Sebastiana jest jednak zagrożeniem dla pięknej i utalentowanej trapezistki Holly, dziewczyny Brada, której występ miał stanowić gwóźdź programu. Ciekawostką jest fakt, że reżyser Cecil B. DeMille wymagał od swoich aktorów, aby naprawdę uczyli się wykonywać swoje numery, co stanowiło największy problem dla Cornella Wilde'a, który ponoć cierpiał na lęk wysokości. Produkcja ta została uznana przez Akademię Filmową za najlepszą w 1952 roku.

Jedenastoletni Fryderyk Chopin oczarowuje muzycznymi umiejętnościami swojego nauczyciela, Józefa Elsnera. Ten, otrzymawszy zaproszenie od znanego wydawcy, zabiera chłopca do Paryża, licząc na powtórzenie sukcesu Franza Liszta.

Roy Earle opuszcza więzienie dzięki wpływowemu przestępcy. Chcąc spłacić swój dług wdzięczności, zamierza pomóc jego bandzie w dokonaniu kradzieży drogocennych kamieni.