Justin wraca po latach mieszkania za granicą do rodzinnej miejscowości. Ma nadzieję spotkać się z córką, którą kiedyś oddał o adopcji.

Alex musi co wieczór opowiedzieć historię z dreszczykiem. W przeciwnym razie na zawsze zostanie uwięziony z nową znajomą w magicznym mieszkaniu czarownicy.

Najnowszy film Atoma Egoyana, ze świetną rolą Davida Thewlisa, to mroczna, choć niepozbawiona komicznych elementów i scen, opowieść o osobistej traumie. Podobnie jak we wczesnych kultowych już obrazach tego reżysera, tak i tu widzowie oglądają zmagania jednostki, która z racji pełnionych funkcji powinna stać na straży społecznego dobra. Lecz jej sytuację komplikuje zarówno moralny aspekt wykonywanej pracy, jak i rozgrywające się na ekranie wydarzenia. Jim (w tej roli Thewlis) jest inspektorem higieny kontrolującym lokale gastronomiczne. Jego córka Veronica została, jak mu się wydaje, niesprawiedliwie skazana i przebywa w więzieniu, ale wszelkie próby ojca, by odwołać się od wyroku, są przez nią i otoczenie ignorowane. Zdesperowany bohater zaczyna z niespotykaną gorliwością i sumiennością poświęcać się przeprowadzanym przez siebie kontrolom w wybranych restauracjach. Szybko okazuje się jednak, że to jedynie niebezpieczna i mroczna gra, na którą rzutują personalne problemy.

W szkole wszystkie dziewczęta uczą się posłuszeństwa, dzięki czemu spotka ich nagroda i zostaną adoptowane. Wszelkie odstępstwa od reguł są surowo karane, jednak nie odstrasza to Vivien i Sophia przed złamaniem zasad.

Cztery kobiety z Toronto kończą urlop macierzyński i wracają do pracy. Połączenie życia zawodowego i rodzinnego okazuje się jednak trudniejsze niż myślały.

Jedenastoletni Milton staje się ofiarą szkolnych prześladowań.

Kilkoro ludzi zostaje uwięzionych w hipersześcianie. By się z niego wydostać, muszą współpracować.