Z powodu choroby Alzheimera Rosendo Cuevas pamięta tylko swoją młodość, kiedy był piosenkarzem. Jego żona Lucía i ich dzieci postanawiają więc użyć muzyki jako narzędzia terapeutycznego, które ostatecznie zbliża członków rodziny i zmienia ich życie.

Tamara, zadziorna feministka-filizofka, mierzy się z przeszłością, którą pozornie zostawiła za sobą.