Simon dołącza do kampusowego ruchu protestanckiego, aby nawiązać stosunki towarzyskie z hipiskami. Gdy brutalna policja przerywa protest, Simon zaczyna myśleć o bardziej poważnych sprawach. Zaczyna się angażować w protesty przeciw wojnie w Wietnamie, brutalności policji i przeciw służbie wojskowej. Reżyser Stuart Hagmann, dostał za ten film nagrodę jury na festiwalu w Cannes w 1970 roku.
Jest rok 1968. Odnoszący sukcesy 35-letni prawnik z Los Angeles (Peter Sellers) ma dość ustabilizowanego życia, wtrącającej się we wszystko matki i natarczywej konkubiny, ciągle wypytującej o datę ślubu. Przy okazji pogrzebu przyjaciela rodziny poznaje dziewczynę swego brata-hipisa i wkrótce, również dzięki przemożnemu wpływowi upieczonego przez nią czekoladowego ciasta (jakoby wg przepisu Alicji B. Toklas), szczodrze doprawionego maryśką, postanawia porzucić to wszystko, zamieszkać w hipisowskiej komunie i zgłębiać nową filozofię życiową u boku uroczej Nancy (Leigh Taylor-Young). Szybko jednak okazuje się, że to pozornie wolne od trosk, pełne miłości i pokoju życie, niewiele różni się od poprzedniego, w każdym bądź razie wcale nie przynosi ukojenia...