Cristiemu doskonale udaje się pogodzić pracę w szeregach przesiąkniętej toksyczną męskością policji, a życiem w związku za zamkniętymi drzwiami z Hadim. Pewnego dnia jego jednostka zostaje wezwana do interwencji w trakcie homofobicznego protestu przeciw projekcji filmu LGBT+ w lokalnym kinie. Gdy jednym z widzów okazuje się jego były, jego życiowy spokój lega w gruzach.

Gdy metro zatrzymuje się pomiędzy stacjami, zamknięci w jednym z wagonów pasażerowie próbują zignorować to, co ich dzieli, aby dostrzec łączące ich człowieczeństwo.