Studentka archeologii odkrywa dokument, nadający lokalnym ziemiom prawo do suwerenności.

Renomowany niegdyś chirurg, który stracił rodzinę i pamięć, dostaje szansę na nowe życie, gdy po latach spotyka swoją córkę.

Związek znanego dziennikarza i twardo stąpającej po ziemi nauczycielki przeżywa ciężkie chwile, gdy ona podejmuje się nowej pracy.

Wrocław, rok 1997. Naukowcy i lokalne władze muszą podjąć szereg niewyobrażalnie trudnych decyzji, gdy do miasta zbliża się potężna fala powodziowa.

Żyjąca karierą warszawianka, która nie lubi psów, musi z powodów zawodowych jechać do Krakowa, gdzie poznaje uroczego wdowca, jego syna i ich czworonożnego pupila.

Popularny dziennikarz i kobieciarz zastanawia się nad swoimi wyborami życiowymi, gdy zakochuje się w prowadzącej podwójne życie modelce.

Na odciętym od reszty kraju skrawku ziemi rządzą kobiety, a główną walutą jest kula z rewolweru.

Klara ściga cynicznego i pełnego uroku oszusta podatkowego. Po pewnym czasie traci kontrolę i zakochuje się w mężczyźnie.

Jacek powraca do swojego rodzinnego miasteczka, po przymusowej operacji rekonstrukcji twarzy.

Płatny zabójca wychodzi warunkowo z więzienia. Od prokuratora, przez którego "siedział", dostaje propozycję nie do odrzucenia.

Milena i jej przyjaciółki to nastolatki, które wolny czas spędzają w galeriach handlowych. Tam poznają mężczyzn, którzy za seks kupują im upominki.

Uporządkowane życie trójki bohaterów mieszkających na Śląsku burzą nieoczekiwane wydarzenia.

II wojna światowa. Jan Malecki ukrywa pod swoim dachem dawną miłość - Żydówkę Irenę Lilien.

W 1978 roku w krakowskim Starym Teatrze Andrzej Wajda wystawił siedmiogodzinny spektakl - rzekę, zrealizowany na podstawie utworów pisarzy młodopolskich i międzywojennych. Scenariusz tego szczególnego przedstawienia napisała Joanna Olczak-Ronikier, z rzadką zręcznością i erudycyjną znajomością rzeczy łącząc w monumentalną całość fragmenty tekstów Michała Bałuckiego, Gabrieli Zapolskiej, Jana Augusta Kisielewskiego, Zygmunta Kaweckiego, Stanisława Przybyszewskiego, Tadeusza Boya-Żeleńskiego, Marii Dąbrowskiej i Juliusza Kadena - Bandrowskiego. Wajda przygotował swoje przedstawienie z okazji sześćdziesiątej rocznicy odzyskania niepodległości. Widowisko twórcy "Człowieka z marmuru" przypominało fin de sieclową przeszłość, na 1914 roku kończąc. Zawierało jednak także liczne aluzje do współczesności, ezopowym językiem mówiło o tym, o czym cenzura mówić nie pozwalała. Powodzenie sztuki skłoniło reżysera do przeniesienia jej na ekran. "Z biegiem lat, z biegiem dni..." to opowieść o dwu rodzinach krakowskich, usytuowana w latach 1874-1914. [streszczenie za www.filmpolski.pl]