Opowieść o niezłomnej kobiecie. Mambar wychowuje dzieci, opiekuje się matką i prowadzi biznes, będąc głosem pokolenia pogodzonego z trudami życia, lecz sprzeciwiającego się patriarchalnym uciskom. Mimo przeciwności przyjmuje je ze spokojem i opiera się na więziach z kobietami swojej społeczności. Miasto Douala żyje w niepokoju przed rozpoczęciem nowego roku szkolnego. Do Mambar Pierrette, krawcowej z sąsiedztwa, ustawia się długa kolejka klientów, którzy chcą, by ich ubrania były gotowe na nadchodzące uroczystości i spotkania towarzyskie. Pierrette jest jednak kimś więcej niż tylko krawcową - staje się powierniczką swoich klientów, swojego pokolenia. Kiedy jednak zaczyna padać deszcz i grozi zalaniem jej warsztatu - jednej z kilku następujących po sobie katastrof - Pierrette będzie musiała utrzymać się na powierzchni. "Mambar Pierrette" to piękna medytacja nad tym, jak od kobiet z klasy pracującej oczekuje się, że będą iść naprzód - niezależnie od narodowości, kultury czy przeciwności losu. To także dumna, pozbawiona patosu celebracja sposobu, w jaki inne kobiety oferują wsparcie tylko dlatego, że jest ono potrzebne. W filmie pojawiają się współczujący mężczyźni, ale są oni wyjątkami - wszystkie kobiety natomiast okazują empatię, bo muszą: są silnikiem swojej społeczności, a bez ich energii i determinacji wszystko by się rozpadło. To film, w którym dzieje się wiele, ale same wydarzenia nie są najważniejsze. Najważniejsze są kobiety i ich niezgoda na poddanie się siłom, które zdają się nie do pokonania. Nie dlatego, że są superbohaterkami, lecz dlatego, że nie mają wyboru. To obowiązek, od którego może lepiej byłoby być wolnym, ale który jest ich udziałem - i który dźwigają, po prostu dlatego, że muszą.
Siedząc w sypialni swojego brukselskiego mieszkania, trzydziestoletnia Delphine wyrzuca z siebie historię swojego życia. "Modlitwy Delphine” to trzeci pełnometrażowy dokument kameruńskiej reżyserki Rosine Mbakam, nakręcony wkrótce po ukończeniu przez nią studiów w belgijskim Institut Supérieur des Arts. Dwie kobiety, które połączyło doświadczenie dorastania w Kamerunie oraz emigracji do Europy, od lat są bliskimi przyjaciółkami. Film powstał z inicjatywy Delphine, która poprosiła Mbakam o sfilmowanie jej pełnej traum autobiograficznej opowieści. Przez dziesięć dni Delphine relacjonowała przed kamerą historię swojego dzieciństwa w Duali, doświadczonego w młodości gwałtu, pierwszej ciąży, utrzymywania się z pracy seksualnej, niespełnionej miłości oraz małżeństwa z dużo starszym Belgiem. W rękach Delphine medium filmowe staje się narzędziem nieskrępowanego sprzeciwu wobec patriarchalnych i neokolonialnych struktur, które ograniczyły jej życie do ciągłego poszukiwania strategii przetrwania. Jak podkreśla Mbakam, "Modlitwy Delphine” kwestionują też ugruntowane w zachodnim kinie założenia na temat jej roli jako reżyserki, ustanawiając pracę nad dokumentem jako przestrzeń wymiany i radykalnej sprawczości bohaterki.