W 2017 roku rzeka Whanganui w Aotearoa (Nowej Zelandii) jako pierwsza na świecie uzyskała takie same prawa, jak człowiek. Był to wynik 150-letniej walki Maorysów, którzy uważają rzekę za swojego przodka i niepodzielną istotę duchową. Strażnik rzeki - Ned Tapa - zabiera filmowców, aktywistów i przedstawicieli Pierwszych Narodów z Australii na pięciodniowy spływ rzeką. Gdy ta, razem z podróżującymi, łączy się i tworzy jedność, wytwarza się rodzaj lekkości między nimi, jest miejsce na humor i oczyszczającą rozmowę o kolonialnej przeszłości.

Co się stanie, kiedy doświadczonym w medytacji mnichom podamy psylocybinę? Efekty tego eksperymentu są zaskakujące.

W latach 60. XX wieku kryzys ekonomiczny w Turcji wygenerował wielką falę emigracji do Europy Zachodniej. Rodzina Dönmez wtedy właśnie wyjechała do Amsterdamu, aby zostać w nim przez kolejne pół wieku, zasymilować się z holenderskim społeczeństwem i rozpocząć trudną egzystencję w drugiej ojczyźnie. Wnuczka pierwszych amsterdamskich Dönmezów to tytułowa Karsu, nazwana tak ku pamięci rodzimego anatolijskiego miasteczka. Ujawniła duży talent muzyczny, gdy ckliwymi tureckimi szlagierami zabawiała klientów w restauracji rodziców. 18-letnia dzisiaj Karsu, choć w swoim repertuarze ma ciągle wiele tradycyjnych tureckich piosenek, perfekcyjnie aranżuje skomplikowane bluesowe utwory, śpiewa swoje własne anglojęzyczne kompozycje, intensywnie koncertuje w wielu miejscach w Europie. Jednocześnie ciągle pozostaje nastolatką żyjącą na styku dwóch dziedzictw kulturowych: Europy i Turcji (w jednej ze scen filmu zobaczymy ją podczas wizyty w dawnej ojczyźnie) i poszukującą własnej tożsamości. Estetycznie dopracowany, skoncentrowany na czystej obserwacji film przede wszystkim wnikliwe portretuje młodą utalentowaną wokalistkę, okrzykniętą "holenderską Norah Jones". Widzimy Karsu podczas egzaminów do Akademii Muzycznej, studyjnych nagrań, koncertów, pokonujemy razem z nią kolejne kroki na drodze jej kariery. Dzięki pokazaniu prywatnej perspektywy wokalistki: jej rodziny, słuchaczy i przyjaciół z branży muzycznej oraz rozbudowaniu sfery marginaliów film opowiada także o losie tureckich emigrantów we współczesnym społeczeństwie zachodnioeuropejskim.