Mija 10 lat od wydarzeń zaprezentowanych w filmowej trylogii. Troje nowych bohaterów szuka łatwych pieniędzy w sztokholmskim półświatku czasów start-upowego boomu.
Po premierze "Śmierci w Wenecji" Visconti stwierdził, że Tadzio jest najpiękniejszym chłopcem na świecie. Nawet po 50 latach jest to cień, który wisi nad życiem Björna Andresena.
W sierpniu 2018 roku 15-letnia Greta Thunberg rozpoczyna pod szwedzkim parlamentem klimatyczny strajk szkolny. Stawia tym samym pytanie dorosłym: jeśli nikogo nie obchodzi jej przyszłość na Ziemi, to dlaczego ona miałaby przejmować się swoją przyszłością w szkole? W ciągu kilku miesięcy jej akcja nabiera rozpędu i przekształca się w globalny ruch społeczny. Spokojna szwedzka uczennica ze spektrum autyzmu zmienia się w światowej sławy aktywistkę. Film pokazuje historię Grety Thunberg od pierwszego dnia jej strajku szkolnego aż do dramatycznej morskiej przeprawy do Nowego Jorku na szczyt ONZ w sprawie klimatu. Po drodze Greta pojawia się także w Katowicach, żeby zabrać głos podczas szczytu klimatycznego.Reżyser, zafascynowany jej szczerością i charyzmą, od początku towarzyszył jej z kamerą, próbując uchwycić moment narodzin pokoleniowej przywódczyni. Obserwujemy, jak najpierw nieśmiała i niezauważana nastolatka, z czasem skupia na sobie coraz więcej uwagi i jak zmusza polityków do zmiany myślenia o zmianach klimatycznych i inspiruje innych aktywistów do podejmowania podobnych działań na całym świecie w ramach ruchu #FridaysForFuture. W miarę, jak jej działania nabierają rozgłosu, pojawiają się również groźby i ataki ze strony tych, którzy zaprzeczają kryzysowi klimatycznemu. Gretę krytykują m.in. Władimir Putin, Donald Trump, czy Jair Bolsonaro, który nazywa ją "bachorem". Film kończy się na szczycie klimatycznym w 2019 roku, podczas którego zgromadził się tłum ludzi popierających Gretę i jej walkę o ochronę klimatu. Gdy dziennikarz zapytał ją o powód tych zgromadzeń, odpowiedziała: "Ci ludzie są tu dla siebie i dla wszystkich".
Szwedzcy dziennikarze zostają schwytani przez wojska etiopskie. Skazani na 11 lat więzienia za terroryzm, trafiają do więzienia z innymi reporterami, pisarzami i politykami, którzy nie ugięli się przed dyktaturą.
Stella odkrywa, że jej starsza siostra cierpi na zaburzenie odżywiania, jednak zostaje przekonana, by nikomu o tym nie mówić. Rozwijająca się choroba stopniowo niszczy relacje między wszystkimi członkami rodziny.
Zilustrowany muzyką napisaną przez Questlove'a (The Roots) i Om'Masa Keitha, opatrzony komentarzem między innymi Erykah Badu, Angeli Davies i Taliba Kweli, dokument Olssona jest montażowym majstersztykiem. Składa się wyłącznie z materiałów archiwalnych, wygrzebanych w archiwach szwedzkiej telewizji, a dotyczących batalii o równouprawnienie, która przetoczyła się przez Amerykę na przełomie tal 60. i 70. Polityczne wiece, płomienne wystąpienia Stokey’a Carmichaela i Martina Luthera Kinga, uliczne zamieszki i polityczne zabójstwa, wizyty w sztabie Czarnych Panter, obrazki z codziennego życia Afromaerykanów. Z czasem czarno-biała taśma ustępuje kolorowej, zmienia się technika, zmieniają się Stany, zmienia się świat: radykalizm ustępuje pragmatyzmowi, emocje powoli opadają, sytuacja się stabilizuje. "Czarna siła", miksując archiwalne taśmy ze współczesnym komentarzem i układając materiały w chronologiczną opowieść o wydarzeniach w Ameryce, zadaje pytanie o obiektywizm. Czy istniał "szwedzki punkt widzenia" na walkę o prawa obywatelskie czarnoskórych obywateli USA? Czy w relacjach ujawniał się krytyczny wobec ówczesnej polityki ton? Poza refleksją dokument Olssona przynosi niesamowite momenty, jak ten, gdy Carmichael odbiera mikrofon dziennikarce przeprowadzającej wywiad z jego matką i sam zaczyna ją przepytywać. Właściwie wymusza na matce, by przyznała, że jej rodzina była ofiarą rasowych prześladowań. Niezwykłe wrażenie robią wypowiedzi aktywistki, Angeli Davis, i scena, w której dzieci w prowadzonej przez Czarne Pantery świetlicy śpiewają chórem: "Pick Up the Gun".