Rosja lata 90. Polina od wczesnego dzieciństwa ćwiczy taniec klasyczny w szkole baletowej pod okiem surowego i wymagającego profesora Bożinskiego. Jest bardzo zdolna, może zostać wybitną tancerkę. Zwieńczeniem jej wysiłków ma być wstąpienie do słynnego na cały świat zespołu baletowego teatru Bolszoj, w co zawsze mocno wierzyli jej rodzice i profesor. Pewnego dnia Polina ogląda spektakl tańca współczesnego, który wywiera na niej ogromne wrażenie i skłania do przewartościowania dotychczasowych priorytetów. Postanawia opuścić Moskwę i wyjechać do Aix - en - Provence. Wraz ze swym chłopakiem Adrienem zamierza ubiegać się o przyjęcie do szkoły tańca nowoczesnego. Obydwoje przechodzą egzamin pomyślnie. Polina jest szczęśliwa i wierzy w swoje możliwości, choć od samego początku ostrzegano ją, że taniec nowoczesny znacznie różni się od klasycznego. Daje z siebie wszystko, ale jest mocno krytykowana. Podczas jednej z prób, skręca kostkę i musi zawiesić treningi. Na jej miejsce od razu wchodzi Sonia, która wdaje się w romans z Adrienem. Kiedy w końcu Polina wyleczy kontuzję, chce wrócić do zespołu i nadal pracować z charyzmatyczną choreografką Lirią Elsaj. Liria uznaje jednak, że Polina nie jest jeszcze emocjonalnie gotowa. Załamana tancerka odchodzi. Wyjeżdża do Antwerpii, gdzie próbuje jeszcze szczęścia w innych miejscach, ale bez powodzenia. Głodna i bez dachu mad głową szuka jakiegoś zajęcia, by zarobić na utrzymanie. W końcu dostaje pracę kelnerki w barze. Poznaje Karla, nauczyciela tańca, zaczyna uczęszczać na lekcje. Wraca na krótko do Moskwy, na pogrzeb ojca. Dowiaduje się od matki, że on nigdy nie przestał wierzyć w jej talent i w to, że zostanie wielką tancerką. Wzmocniona tymi słowami Polina wraca do Antwerpii, gdzie razem z Karlem przygotowuje układ choreograficzny na festiwal w Montpellier.

Paryż, rok 1913. Coco Chanel (Anna Mouglalis) znajduje się wśród widzów oglądających premierę skandalicznego "Święta wiosny" Igora Strawińskiego (Mads Mikkelsen). Dysonans rytmiczny partytury oraz szokująca choreografia wywołują prawdziwą burzę wśród konserwatywnej publiczności, zupełnie nie przygotowanej na muzyczną rewolucję. Coco jest pod dużym wrażeniem, kiedy Igor błyskawicznie opuszcza teatr. W 1920 roku dochodzi do ich ponownego spotkania. Interesy Coco rozkwitają w najlepsze, lecz jest ona pogrążona w żałobie po stracie swojego kochanka, Arthura "Boy" Capela (Anatole Taubman). Igor uciekł do Francji z powodu rosyjskiej rewolucji. Między projektantką a kompozytorem nawiązuje się natychmiastowa nić współczucia oraz wzajemna fascynacja. Coco zaprasza Igora wraz z żoną Kateriną (Yelena Morozova) i dziećmi do swojej nowej willi Bel Respiro w Garches. W trakcie upalnych miesięcy Coco i Igor zostają sekretnymi kochankami. Wraz z rozwojem płomiennego romansu ich praca staje się bardziej twórcza: Igor zaczyna komponować w zupełnie innym, bardziej liberalnym stylu, a Coco tworzy wraz z perfumiarzem, Ernestem Beaux (Nicolas Vaude), legendarny zapach Chanel No. 5. Tymczasem napięcie w willi staje się niemal nie do zniesienia...