Grupa Europejczyków podróżujących koleją transsyberyjską zostaje wzięta do niewoli przez mongolskie plemię. Ten film jest kluczem do filmografii Ottinger: zaczyna się jako spektakularna fikcja, ale zmienia się w dokument, tak jak cała jej twórczość.

Zurych, 1938 r. Willie Bunterberg [Hanna Schygulla]zakochuje się z wzajemnością w muzyku, szwajcarskim Żydzie, Robercie Mendelssohnie [Giancarlo Giannini]. Gdy on wyjeżdża do Monachium, by działać w organizacji ojca pomagającej Żydom w ucieczkach z Rzeszy, ona podąża za nim. Willie występuje w jednym z monachijskich kabaretów jako piosenkarka. Zadurzony w niej niemiecki oficer Hans Henkel pomaga artystce w zrobieniu kariery. To on ułatwił jej płytowe nagranie starego utworu "Lili Marleen", które jednak wtedy przeszło bez echa. Gdy teraz jedna z rozgłośni wojskowych nadaje piosenkę, niespodziewanie staje się wielkim przebojem wśród żołnierzy. Spotęgowana sentymentalnym utworem tęsknota za domem, ukochaną dziewczyną i wzniosłym uczuciem wyzwala jakąś przedziwną siłę, która pozwala żołnierzom walczyć i przetrwać. Dzięki "Lili Marleen" nie znana dotychczas nikomu piosenkarka zdobywa rozgłos i najwyższe honory niemieckich władz.

60-letnia wdowa i młody czarnoskóry mechanik zakochują się w sobie. Na drodze do wspólnego szczęścia stoją jej sąsiedzi nieakceptujący związku.

Film opowiada o homoseksualnym związku trzech kobiet. Ukazuje relacje pomiędzy zaborczą projektantką mody Petrą von Kant (Margit Carstensen), a jej oddaną asystentką Marlene (Irm Hermann) i piękną modelką Karin (Hanna Schygulla). Obraz jest filmową wypowiedzią na temat wolności kobiet w miłości i jako taki wywołał sporo kontrowersji.