Profesor Henryk Skarżyński, światowej sławy otolaryngolog. Z jednej strony pedantyczny, skupiony na pracy, wybitny mikrochirurg, z drugiej wrażliwy poeta, rzeźbiarz, wnikliwy obserwator ludzkiej natury. Wydawałoby się, że niemożliwe połączenie. Ale przecież mówi się, że ludzie genialni zawsze są trochę inni, a on jest geniuszem. Jego życiorys to gotowy scenariusz na film. Film o pisarzu, poecie, stolarzu, o rozkochanym w muzyce pasjonacie historii i wreszcie o humaniście, który żyje dzięki swoim pasjom i dla nich. Ten film to historia opowiedziana emocjami pacjentów, którzy zatopieni w ciszy stracili już nadzieję, potem po raz pierwszy słyszą otaczające ich dźwięki, wreszcie płaczą ze szczęścia, bo usłyszeli brzmienie własnego głosu. I kiedy już wydaje się, że nic bardziej nie może nas poruszyć, zaczynają wyłaniać się wyjątkowo mocno skrywane emocje samego bohatera. Profesor Henryk Skarżyński rusza w podróż do samego siebie, podróż przez wzruszenia, radości, szokujące odkrycia i łzy.

Refleksyjny dokument o kobiecie, która stworzyła niezwykłe miejsce na kulturalnej mapie Wilna. Film zabiera widzów w poetycką podróż śladami wybitnej reżyserki teatralnej, dla której teatr stał się prawdziwym domem i życiową misją. Kamera towarzyszy Lili Kiejzik w sentymentalnej podróży do rodzinnych Dojlid. W scenerii dawnego domu, gdzie mieszkała z ciotką, bohaterka odkrywa przed widzami miejsca swojego dzieciństwa - szkołę, widoki zza okna i przestrzeń po dawnym sadzie. Te osobiste wspomnienia tworzą intymny portret artystki i jej korzeni. Film delikatnie dotyka bolesnych kart rodzinnej historii, w tym zesłania wujka Antoniego na Syberię. Równocześnie śledzimy pierwsze teatralne fascynacje bohaterki, jej początki w świecie sztuki i wzruszające próby teatralne, w których uczestniczył jej mały syn Edward. Te doświadczenia ukształtowały wrażliwość przyszłej reżyserki. Centralnym punktem dokumentu jest Polski Teatr Studio w Wilnie, którym Lila Kiejzik kieruje jako reżyserka. Kamera zagląda za kulisy tej wyjątkowej instytucji, pokazując jak "teatr Kiejzików” stał się przestrzenią artystyczną skupiającą ludzi połączonych wspólną pasją. Film ukazuje, jak pod kierownictwem bohaterki zespół teatralny przekształcił się w prawdziwą rodzinę. Dokument wykracza poza osobistą historię, stając się opowieścią o roli teatru w podtrzymywaniu polskiej kultury poza granicami kraju. Twórczość Lili Kiejzik jawi się jako misja łącząca pokolenia, kultury i ludzkie losy, przypominając o sile sztuki w budowaniu wspólnoty i zachowywaniu tożsamości narodowej.