Policja zatrzymuje kobietę, która twierdzi, że właśnie urodziła, ale dziecko ani krew nie należą do niej. Na oczach widzów rozpada się misternie utkana sieć kłamstw.

Jest rok 2017. Mieszkańcy górniczego miasta Bisbee, położonego w stanie Arizona tuż obok granicy z Meksykiem, przygotowują się do uczczenia setnej rocznicy najmroczniejszego wydarzenia w dziejach tej społeczności. 12 lipca 1917 roku doszło tu do strajku górników, w wyniku którego 1200 strajkujących zostało brutalnie wepchniętych do bydlęcych wagonów, wywiezionych na środek pustyni i pozostawionych na śmierć. Film łączy elementy westernu i musicalu, podążając za bohaterami, starającymi się zrozumieć historię miasta, w którym żyją. Współczesne Bisbee nosi w sobie ślady - niczym niezagojone rany - tamtego traumatycznego zdarzenia. Współpracownicy, sąsiedzi, znajomi, a nawet bracia stanęli wtedy przeciwko sobie. Bezpowrotnie zniszczyli wspólnotę. Miasto opuszczają żywi, nawiedzają umarli. Może dlatego pozostali w mieście potomkowie górników i zarządców kopalni decydują się wreszcie skonfrontować z traumą. Nie stawiają jednak pomnika, ale biorą udział w udramatyzowanej inscenizacji strajku, a także towarzyszących jej działaniach na polu sztuki (jak wystawy, zbiorowe czytania), czego rezultatem jest ten film. To, co w nim najbardziej elektryzuje to nie próba upamiętnienia historycznych wydarzeń, ale ich ożywienie, uczynienie aktualnymi po 100 latach. Okazuje się, że kwestie praw pracowniczych i nadużyć korporacji, ochrony środowiska czy solidarności społecznej nie mają terminu ważności.