Dziwnie się ogląda filmy z nią po lekturze jej książki. Szczególnie Sam and Cat, wiedząc że na planie lśniła, a po pracy chlała na umór i wyrzygiwała wnętrzności. Smutne jest jej życie i kariera, a jednocześnie oglądanie jej daje tyle radości.
Nie rozumiem tylko czemu ona wstydzi się swoich dokonać. Ok, może nienawidzić swojej pracy i postaci, ale stworzyła genialny wizerunek Sam. Znała się na wojej robocie, choćby nawet granie było dla niej torturą. Temu nie można zaprzeczyć.