Po wycofaniu się wojsk amerykańskich z Kabulu, talibowie przejmują Hollywood Gate, dawną bazę CIA, odkrywając ogromne zasoby uzbrojenia. Egipski reżyser dokumentuje transformację talibów w skuteczny reżim, ukazując ich działania jako narzędzie propagandy.
Od wczesnych nielegalnych graffiti po monumentalny portret osadzony na ścianie granicznej USA i Meksyku, obraz wykorzystuje moc sztuki opartej na współpracy, by podnosić na duchu społeczności i inspirować je do wyrażania siebie.
Opowieść o grupie uroczych włoskich staruszków, którzy odkryli swój przepis na szczęście - razem ze swoimi ukochanymi psami szukają rzadkich i drogich trufli Alba w piemonckich górach.
Owładnięci manią potencjalnych zysków i związaną z tym manią wielkości, są w stanie zrobić wszystko, aby jak najszybciej uruchomić wydobycie i sprzedaż ropy. Z drugiej strony obserwujemy uzbrojony gang w Nigerii, który za wszelką cenę próbuje czerpać korzyści z przemysłu naftowego i nie waha się stosować w tym celu przemocy i gwałtu. W obu przypadkach motorem działania jest przemożna potrzeba dominacji i wielkości. "Zaropiałe grube ryby" to ciekawy przykład dokumentalno-dziennikarskiego podejścia do filmu. Praca nad nim trwała siedem lat. Przed rozpoczęciem zdjęć reżyserka siedem razy odwiedziła Nigerię, Ghanę i Stany Zjednoczone w celu zebrania odpowiednich materiałów. Zdjęcia kręcono przez cztery lata, od 2007 do 2011 roku. Ze względu na doskonałe przygotowanie materiału do filmu, reżyserce udało się wejść z kamerą w miejsca, do których drzwi dla zwykłego człowieka są zazwyczaj zamknięte. Dzięki temu oglądamy na ekranie historie, które spontanicznie dzieją się na naszych oczach, a nie rekonstrukcje zdarzeń opatrzone komentarzem. W ten właśnie sposób film pokazuje nam przerażające oblicze współczesnego przemysłu naftowego.
Zamieszkujące Nizinę Amazonki plemię Janomamów w latach 60. i 70. XX wieku przeżyło istne oblężenie przez naukowców, których zachowanie wzbudziło wiele kontrowersji.