Beztroski Luc (Logann Antuofermo) podróżuje na kilka dni do Paryża. Ma rozmowę kwalifikacyjną do prestiżowej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie chce studiować stolarstwo. Na przystanku poznaje na Djemilę (Oulaya Amamra), z którą od razu zaczyna go coś łączyć i, mimo że poznali się mniej, niż 24 godziny wcześniej i nawet nie spali ze sobą, ich uczucie wydaje się być wzajemne. Kiedy Luc powraca do swojej wioski, spotyka nachalną Genevieve (Louise Chevillotte), licealną miłość, i prawie natychmiast kontynuują tam, gdzie skończyli sześć lat wcześniej. Podsyca romantyczny ogień między nimi, aż do momentu, gdy niespodziewana ciąża Genevieve zmusza go do podjęcia decyzji...
Lea Tsemel to prawniczka, izraelska obrończyni praw człowieka, która od 50 lat broni więźniów politycznych, w tym Palestyńczyków oskarżanych o terroryzm. Kameralny portret aktywistki, dla której sprawiedliwość jest ważniejsza niż niebezpieczeństwo i ryzyko.
Po długim okresie izolacji Antonin, młody mężczyzna cierpiący na uporczywe wyczerpanie, odkrywa na nowo świat w ośrodku rehabilitacji ptaków. W tym dziwnym miejscu ranne ptaki i zagubione dusze mieszkają razem, uspokajane przez wszechobecne dźwięki samolotów.
Groźne napisy na koszulkach: Wystarczająco silny, Komnata tortur, Uwolnij bestię. Wielkie tatuaże, które przedstawiają mozaiki z płomieni lub piekielne postacie. A przede wszystkim mięśnie, rozrośnięte ponad miarę, rozciągające skórę do granic wytrzymałości, tworzące monumentalną architekturę. Denis Côté portretuje w swoim dokumencie kilku mężczyzn, którzy poświęcili życie na budowę muskulatury. Pokazuje ich upór i katorżniczą pracę, ale też narcyzm, trochę paradoksalny, bo trudny do pogodzenia z wizerunkiem współczesnych barbarzyńców. Bohaterowie podnoszą nieprawdopodobne ciężary, aby potem dumnie prężyć się przed lustrem, obiektywem aparatu fotograficznego lub tłumem ludzi. Reżyser patrzy na nich z fascynacją i sympatią, przyjemnie zdziwiony, że ci twardziele chcą po prostu czuć się piękni.
Lata 70-te, czas buntu przeciw kapitalizmowi. Niewielka, rewolucyjna grupa napada na bank w Zurychu, by ujawnić powiązania szwajcarskiego systemu finansowego z paragwajskim reżimem rządowym.
Fragmenty sytuacji i scenerii ze Strefy Gazy miesiąc po izraelskiej ofensywie wojskowej w styczniu 2009 roku - po radiowej debacie na temat tego, czy rap należy do kultury arabskiej, następują audycje religijne, pieśni i modlitwy.