Ray Weiler (Harvey Keitel) samotnie wychowuje dwie nastoletnie córki. Matka dziewczynek zmarła przed kilkoma laty na raka. Po jej śmierci Ray, który zawsze był lekkoduchem, musiał szybko dorosnąć do roli głowy rodziny. Mężczyzna pragnie, aby jego starsza córka Sonya (Fairuza Balk) kontynuowała rodzinne tradycje i uczyła się w prywatnej szkole, którą z wyróżnieniem ukończyła jej matka. Nie zastanawiając się, z czego opłaci wysokie czesne, ojciec zapisuje dziewczynkę do tej placówki. Wciąż odwleka moment uregulowania opłat, tłumacząc dyrektorce, że po prostu zapomniał książeczki czekowej. Zdolna i ambitna uczennica niemal od razu odnosi w nowej szkole swoje pierwsze znaczące sukcesy. Tymczasem Ray popada w poważne tarapaty...

Van Sant próbował powtórzyć sukces "Mojego własnego Idaho", realizując kolejny film w teledyskowo-fantastyczno-realistycznej konwencji. Tym razem zekranizował kultową powieść Tima Robbinsa. Uma Thurman jako mistrzyni autostopu (natura obdarzyła ją monstrualnej wielkości kciukami, które zatrzymują każdy samochód) zamierzająca do hipisowsko-lesbijskiego rancza jest rzeczywiście urocza. Zdjęcia są odjazdowe, całość oryginalna.

Menadżer sklepu monopolowego zakochuje się w nielegalnym imigrancie z Meksyku. Desperacko usiłuje zdobyć względy chłopaka, pomimo że ten zupełnie nie jest nim zainteresowany.