Archiwalny materiał ze wspólnego weekendu na plaży przywołuje dźwięk odległych wspomnień: zespoły rockowe, poczucie beztroski i wolności... To lata 50. XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Teraz starzejący się protagoniści dzielą swoje wspomnienia i przemyślenia na temat młodości i tego, jakie wciąż ewokuje emocje. To esej na temat pamięci i (nie)prawdy obrazów.

Szwajcarska misjonarka wyjeżdża do Republiki Południowej Afryki pod koniec lat 40. XX wieku. Przez 25 lat dokumentuje codzienne życie i oficjalne wydarzenia: pracę i święta, rocznice, wspólne chwile. Lata mijają, a zdjęcia są przechowywane w pudełku, niosąc ze sobą podwójną pamięć - indywidualną i zbiorową. Osobiste spojrzenie na świat, ukazujące zarówno lokalne i fragmentaryczne świadectwo, jak i - w szerszym ujęciu - życie w stacji misyjnej w sercu kraju ogarniętego segregacją rasową.