Francesco Bernardone po powrocie z wojny ciężko choruje i doznaje objawienia, zaczynając życie zbudowane na ubóstwie, czystości oraz posłuszeństwie. Otoczony przez młodych naśladowców zakłada wspólnotę w ruinach kościoła San Damiano.
Film Zeffirellego to jedna z najlepszych adaptacji filmowych wielkiego dzieła Szekspira - nieśmiertelnej historii dramatu miłosnego dwojga nastolatków należących do wrogich sobie klanów rodzinnych. Szczególnie godne uwagi są tu: wspaniała scenografia, mistrzowskie zdjęcia, zrealizowane przez laureata Oscara Pasquale De Santisa, a także niezrównana, nawiązująca do kompozycji z epoki muzyka Nino Roty. Wiarygodności dodaje filmowej historii wiek odtwórców głównych ról, piętnastoletniej Olivii Hussey i siedemnastoletniego Leonarda Whitinga - rówieśników bohaterów opisanych przez Szekspira. Film Zeffirellego jest jednym z tych dzieł, które sięgając po wielką literaturę tworzą nową jakość, utrzymując jednocześnie poziom dorównujący oryginałowi. [Filmoteka Narodowa]