Pomoc domowa i dziewczynka, którą się opiekuje, bardzo się do siebie zbliżają. Jednak różnica między ich światami prowadzi do tragedii.

Kobieta, która mierzy się z postępującą chorobą Parkinsona, nie ustaje w poszukiwaniach osób odpowiedzialnych za niespodziewaną śmierć córki.

Fernando kocha swoją rodzinę - zarówno jedną, jak i drugą. Jednak nieostrożne posunięcie sprawia, że jego podwójne życie jest zagrożone.

Nie jest łatwo nakręcić film fabularny z własnym ojcem. Zwłaszcza wtedy, gdy staje się głównym aktorem na planie, a filmowa opowieść inspirowana jest jego życiem w amazońskiej dżungli. I na dodatek ma on poważny problem z alkoholem. Młoda reżyserka, która wychowywała się głównie z matką, powraca do ojczystej Wenezueli, by zrealizować swoje ambicje i z pomocą kamery pojednać się z nieobecnym przez lata rodzicem. Praca nad filmem, zarówno w przypadku bohatera, jak i twórcy, coraz bardziej zamienia się w psychodramę – bolesną, choć jednocześnie oczyszczającą.

Humberto Brause szaleje na punkcie pieniędzy. Uwielbia wydawać je na piękne przedmioty, ubóstwia płacić nimi za towarzystwo ponętnych kobiet, kocha płacić nimi za luksusowe podróże, jednak nade wszystko kocha je gromadzić i nimi obracać. Nie ma dla niego większego znaczenia, czy pracuje dla "śliskich" polityków piorąc ich brudne pieniądze na innych kontynentach, czy też pomaga typom spod ciemnej gwiazdy w zamianie podejrzanej gotówki na "czystą". Humberto szczyci się reputacją człowieka do wynajęcia, pogrąża się coraz bardziej w moralnym relatywizmie, a my oglądamy jego losy na przestrzeni dwóch dekad, od połowy lat 50. do połowy lat 70. XX wieku.