Cztery przyjaciółki z lat szkolnych spotykają się ponownie na zjeździe absolwentów. Kobiety odnawiają kontakt i pomagają sobie w trudnych momentach.

Perypetie młodej dziewczyny weterynarz, która pracuje w lecznicy dla zwierząt we wsi Majaki.

W tym filmie nie pada ani jedno słowo komentarza. O jego bohaterach nie wiemy właściwie nic. Kamera po prostu obserwuje ich życie. A życie trójki bohaterów: schorowanej staruszki, niemłodego już mężczyzny i chłopca - ucznia szkoły podstawowej, nie jest łatwe. Wszyscy żyją razem pod jednym dachem. Janina Ogonek jest matką Romana i babką Krzysztofa. Staruszka ma 86 lat. Straciła nogę, cierpi z powodu niedowładu ręki, ma kataraktę, która ogranicza jej możliwość widzenia. Czasami rozmawia z nią wnuczek, ale jest to trudne, bo kobieta niedosłyszy. Krzyś najczęściej przebywa w kuchni, gdzie odrabia lekcje, uczy się jada posiłki. Jednak prawdziwym bohaterem tego filmu jest Roman Ogonek. Mężczyzna opiekuje się obojgiem. Z niezwykłą cierpliwością i troską ubiera i rozbiera matkę, kładzie ją, sadza, smaruje maścią, gdy skarży się na ból, przykrywa, otula, poi i karmi. Jest na każdej jej zawołanie. Sprowadza księdza, by mogła przystąpić do komunii. Romek może odpocząć dopiero późnym wieczorem, kiedy jego "podopieczni" już śpią. Sięga wtedy po butelkę. Wychyla kielicha...