Chiny stanowią początek obszernego wątku azjatyckiego w filmografii Ottinger i są jej pierwszą podróżą. Jej spostrzegawcze oko interesuje się wszystkim - od opery syczuańskiej i pekińskiego studia filmowego, po produkcję cukierków i dźwięki dzwonków rowerowych.

Elegancko ubrana kobieta przybywa na berlińskie lotnisko Tegel  by odbyć autodestrukcyjną pielgrzymkę po miejscach, gdzie podaje się alkohol. Tajemnicza Ona, pozbawiona nazwiska i własnej historii, zatrzymuje się przy każdym napotkanym barze, kiosku z piwem. Z desperacką konsekwencją oddaje się nałogowi w towarzystwie przygodnie spotkanych bezdomnych, przedstawicieli artystycznej bohemy. W miarę poddawania się alkoholowej autodestrukcji, kobieta coraz bardziej upodabnia się do brudnej Pijaczki, będącej jej filmowym alter ego.