Młodzi członkowie grupy speleologicznej, po wyprawie do wszystkich jaskiń północnych Włoch, wyruszają w sierpniu 1961 roku na północ aby odkrywać jaskinie,w których wcześniej nie był żaden człowiek.
Stowarzyszenie lokalnych ufologów wyczekuje sygnałów od obcych. Sesje parapsychologiczne otwierają zebranych na doświadczenie wspólnego ciała astralnego. Zewsząd sączą się opowieści o mistycznych siłach i nawiedzeniach. Oto realia mieszkańców hiszpańskiego Elche, którzy wierzą, że dotknęli prawdy o rzeczywistości. W tym samym czasie trwają poszukiwania zaginionej kilkuletniej Vanesy, a z ust do ust płyną pogłoski o szajkach z Europy Wschodniej, które porywają ludzi, by sprzedać ich organy. Chema García Ibarra buduje gęstą, niepokojącą atmosferę za pomocą kontrastu i przenikania konwencji: odurzająca aura łączy się tu z realistycznym konkretem, długie ujęcia są pełne napięcia, a komedia przeplata się z tragedią. Choć ostatecznie reżyser oferuje widzom racjonalne rozwiązanie zagadki, to jednak nie odpowiada na wszystkie pytania. Okazuje się, że zaślepienie i widzenie, tak jak dobro i zło, są niebezpiecznie blisko siebie.
Chela i Chiquita od dekad są parą ukrywając swój związek przed wścibskimi oczami konserwatywnego paragwajskiego społeczeństwa. Gdy jednak wpadają w kłopoty finansowe, ich życie czeka rewolucja i wyprzedaż drogocennego wyposażenia.