24 lutego 2022 roku mój chłopak i ja uciekliśmy z Kijowa do Irpienia. Spędziliśmy 10 dni w zablokowanym mieście i udało nam się wydostać ostatnim konwojem ewakuacyjnym. Minął czas, ale uczucie, że umarłam w Irpieniu nigdy mnie nie opuściło. Film rekonstruuje tę prawdziwą historię przetrwania przez osobisty i subiektywny pryzmat.

Podczas pobytu w szpitalu córka wspomina moment z dzieciństwa, kiedy chciała podzielić się ze swoim ojcem przeżyciem znalezienia rannego ptaka. Nieporozumienie doprowadziło do utraty ojcowskiego ciepła, rozbitej na wiele lat, aż do tej chwili w szpitalnej sali, kiedy okno zostaje rozbite przez małego ptaszka.

Dokument przedstawia studenckie lata Agnieszki Holland.