Film jest opowieścią o wybitnym artyście – aktorze i reżyserze Ryszardzie Perycie. Scenografią dokumentu jest mieszkanie zmarłego w 2019 roku twórcy. W tym miejscu spotykają się bliscy i współpracownicy Peryta. Z ich opowieści o jego życiu i twórczości wyłania się portret wielkiego człowieka. Film prowokuje do pytania – co pozostaje po życiu artysty?
Cztery starsze panie z Torunia, Małgosia, Krysia, Ela i Bogusia, są miłośniczkami przedmiotów sprzedawanych na specjalnych prezentacjach handlowych. Ze względu na swój słuszny wiek szczególnie są zainteresowane towarami, które rzekomo mają właściwości lecznicze i wpływają na poprawę samopoczucia. Reżyserka towarzyszy kobietom na pokazach urządzeń quasimedycznych i pokazuje intrygujący świat, w którym bieda współistnieje z bogactwem, a śmiech pojawia się przez łzy.
Bohaterem jest Krzysztof Kolberger, popularny aktor i zarazem ambasador ludzi chorych. Człowiek, który na scenie tworzył wybitne kreacje, za kulisami, przez kilkanaście lat, zmagał się z chorobą nowotworową. Film jest zapisem balansowania na granicy życia i śmierci, afirmacją życia we wszystkich jego przejawach. To opowieść o artyście spełnionym, człowieku sukcesu, ale również o Hiobie, którego los wystawia na coraz to nowe próby. Śledzimy nakładanie się dwu biografii Krzysztofa, tej artystycznej i tej zwykłej, w której, po zmyciu makijażu, aktor staje się pacjentem udręczonym rytuałem życia z chorobą. Przemiana odbywa się błyskawicznie - na granicy sceny i garderoby, w której bohater przyjmuje leki i poddaje się badaniom, by po chwili wyjść na scenę i kontynuować spektakl. Sceny ukazujące normalny żywot zawodowy i prywatny Kolbergera (próby w teatrze, udział w spektaklach, spotkania z publicznością w trakcie monodramów i wieczorów poetyckich, aktywność towarzyską, rodzinną) przeplatają się z wizytami u lekarzy, badaniami kontrolnymi.
Film dokumentalny z elementami fabularnymi, którego bohaterem jest Jan Himilsbach (1931-1988) - kamieniarz, doker, marynarz, aktor, scenarzysta i pisarz. Himilsbach to postać kultowa, ale i tragiczna. Jego życie to z jednej strony zbiór wspaniałych anegdot, a z drugiej ciąg wydarzeń przytłaczających swoim ciężarem. Jako nieletni szuler trafił do poprawczaka, jako złodziej kolejowy do więzienia, a jako robotnik do kamieniołomu w kopalni "Boże Dary". Jego kolejne etapy życia wyznaczały na przemian lata alkoholizmu i abstynencji. Uwieczniony został zarówno w portretach pamięciowych Komendy Stołecznej Policji, jak i wspomnieniach osób sobie bliskich, przede wszystkim żony Barbary, którą "odwiedza w snach". W filmie wykorzystane zostały archiwalne nagrania wywiadów z Janem Himilsbachem, liczne fragmenty filmów z jego udziałem, piosenka "Szczęście, gdzie ty jesteś", do której napisał tekst, oraz autobiograficzne nowele z akcją rozgrywającą się w Mińsku Mazowieckim - "małej ojczyźnie" Jana Himilsbacha.