Gabriel-Maximilien Leuvielle

[{"id":6,"name":"actors","above5p":true,"career":{"name":"aktor"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/101560/6","url":"/ranking/person/actors/male"},"rating":{"count":33,"rate":9.121212121212121,"desc":"oceny","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":2,"name":"director","above5p":true,"career":{"name":"reżyser"},"ranking":{"name":"Reżyserii","link":"/person/ajax/roles/101560/2","url":"/ranking/person/director"},"rating":{"count":12,"rate":8.083333333333334,"desc":"ocen","profession":"pracy reżysera"}},{"id":1,"name":"screenwriter","above5p":true,"career":{"name":"scenarzysta"},"ranking":{"name":"Scenarzystów","link":"/person/ajax/roles/101560/1","url":"/ranking/person/screenwriter"},"rating":{"count":11,"rate":7.636363636363637,"desc":"ocen","profession":"scenariuszy"}},{"id":7,"name":"producer","above5p":false,"career":{"name":"producent"},"ranking":{"name":"Produkcji","link":"/person/ajax/roles/101560/7","url":"/ranking/person/producer"},"rating":{"count":1,"rate":10,"desc":"ocena","profession":"pracy producenta"}}]
9,1
33 oceny gry aktorskiej
Max Linder I
Max Linder to jedna z czołowych postaci kina francuskiego i francuskiej burleski. Postać często dziś niedoceniana i zapomniana. Między innymi z powodu małej ilości filmów, jakie przetrwały do dnia dzisiejszego. Z obawy przed całkowitym zapomnieniem, jego córka zrealizowała w 1963 roku film poświęcony Liderowi (Znowu Max Linder), dzięki któremu ocaliła i pokazała szerszej widowni dorobek swego ojca. Nie znamy wszystkich jego filmów, choć wiadomo, że w okresie 1906 – 1917 zrealizował około 145 tytułów. Nie licząc tych, w których grał role epizodyczne i statystował.
Gabriel Maximillien Leuville, bo takie jest właściwe nazwisko Maxa Lindera, już od dzieciństwa interesował się teatrem. Adrian Caillard przez wiele lat dawał mu lekcje aktorstwa i załatwił kilka ról w teatrze. Były to jednak role epizodyczne lub statystowanie. Max zdawał także do szkół teatralnych, jednak bez powodzenia. Już w tamtym okresie przyjął pseudonim, najpierw Lecarda, a następnie Maxa Lindera, pod którym występował aż do śmierci. Pochodzenie pseudonimu znajduje Jean Mitry (wybitny francuski historyk i teoretyk filmu) w drugim imieniu Maximillien, a nazwisko Linder nosić miała jedna z jego kuzynek
Jest rok 1908. Max porzuca teatr. Zapewne dla korzyści materialnych. Jego pensja zmienia się ze 100 Franków miesięcznie na 20 Franków dziennie. W lipcu 1908 występuje w filmie Louisa Gasniera Pierwsze wychodne gimnazjalisty. Do tego filmu dostał się Linder z teatru Ambien. Teatr ów często dostarczał statystów do filmów wytwórni Pathe. Film odniósł sukces. Linder odtwarzał w nim główną rolę. Jednak jako odtwórca głównej roli po raz pierwszy został zauważony w Legendzie poliszynela, w reżyserii Capellaniego. Po tym sukcesie Gasnier zaproponował Linderowi główną rolę w filmie Pierwszy raz na łyżwach (1907). Produkcja ta bardzo się spodobała, a sam Linder stworzył w nim sylwetkę postaci, którą od razu polubiono.

Sylwetka Lindera
• młody pan z wąsikiem
• niewielki i zgrabny
• w czarnym surducie
• spodnie w paski
• krawat z perła
• w cylindrze lub meloniku na głowie

Sylwetkę tę odziedziczył Linder po innym komiku Grehanie (postać Gontrana), pierwszym dandysie burleski, który odchodząc do konkurencyjnej wytwórni Eclaire pozostawił swoja postać wytwórni Pathe. We Francji początków kina sylwetka nie należała do odtwarzającego ją aktora, lecz do wytwórni. Zatem grający ją aktorzy opuszczając jedną, a rozpoczynając pracę w drugiej wytwórni po prostu wymieniali się sylwetkami bohaterów filmowych. Powracając jednak do Lindera…Tym różnił się on od Grehana, że tam gdzie ten, jako elegancki fantom dokonywał iście nieeleganckich wyczynów (w czym tkwił jego komizm), tam Linder wygrywał elegancika na całej linii, nieco nieudolnego, ale którego komizm tkwi w samej psychologizacji postaci.
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 16 grudnia 1883

data śmierci: 31 października 1925

wzrost: 157 cm

żona Jean Peters (02.08.1923 - 31.10.1925, ich śmierć), córka Maud (ur. 1924)
Max i jego żona targnęli się na swoje życie po raz pierwszy w 1924 roku w hotelowym pokoju w Wiedniu (Austria), jednak zostali odratowani. Lekarz opisał w raporcie ten incydent jako przypadkowe przedawkowanie barbituranów. Druga próba samobójcza w jednym z paryskich hoteli okazała się skuteczna - małżonkowie wypili weronal, wstrzyknęli morfinę, a następnie podcięli sobie żyły. Max został pochowany na cmentarzu St Loubes Cimetière w  Saint-Loubès (Francja).
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych