Daleki od bajek film "Zbudzić śpiącą królewnę" to bezprecedensowe, pouczające spojrzenie na konflikt, dramat i napięcie, które wprowadzono w drugim rozdziale dziedzictwa animacji Disneya - w dekadzie niespotykanej kreatywności, obejmującej filmy "Mała Syrenka", "Piękna i Bestia", "Aladyn" i "Król Lew". Opowiadają ludzie, którzy naprawdę tam byli: Michael Eisner, Jeffrey Katzenberg, Roy E. Disney, John Lasseter i wielu innych. Zbudzić śpiącą królewnę to poza magiczne spojrzenie na ludzi i okoliczności, które na zawsze zmieniły oblicze animacji.

Bohaterem pierwszego dokumentu Sydney’a Pollacka jest amerykański architekt Frank Owen Gehry (właśc. Ephraim Goldberg), twórca m.in. Muzeum Guggenheima w Bilbao, Walt Disney Hall w Los Angeles czy Tańczącego Domu, znanego jako Ginger i Fred, w Pradze. Realizacja filmu trwała pięć lat. Obrawszy za punkt wyjścia pierwotne szkice, jakie Gehry wykonał do każdego ze swych monumentalnych dzieł, film bada proces, podczas którego architekt przeobraża abstrakcyjne szkice i trójwymiarowe modele, najczęściej wykonane ze skrawków kartonu i taśmy klejącej, w monumentalne budowle zbudowane z tytanu i szkła, betonu i stali, drewna i kamienia. Dokument nie zajmuje się architektoniczną teorią. Odziera teorię do nagości, stwarzając w ten sposób nowy punkt widzenia na życie artysty i jego niepowtarzalny styl pracy.