Opowieść o przypadkowości sukcesu i miłosnej obsesji. Wynalazca Kalt przywłaszcza sobie pomysł należący do kogoś innego. To jedynie prototyp zabawki – wariant kostki Rubika – ale dzięki niej bohater zdobywa sławę i pieniądze. Jego losy widz poznaje wyrywkowo, natomiast akcja zasadniczej części filmu toczy się w 1978 roku, gdy Kalt cieszy się opinią geniusza, który z tajemniczych powodów wycofał się z życia publicznego. Mężczyzna postanawia wówczas udzielić wywiadu przebojowej dziennikarce telewizyjnej i odkrywa przed nią swoje sekrety. Ta historia, chwilami absurdalna, została przedstawiona przez reżysera z ironią i poczuciem humoru. Zabawne są zarówno dialogi, jak i celowo przerysowana gra aktorska. Sporą dawką humoru odznacza się także stylizacja obrazu oraz dziwaczne postaci i detale, których nie brakuje w tym alternatywnym świecie. Richard Brody pisał o filmie dla „New Yorkera”: Kusza ujawnia inspiracje [Wesem] Andersonem […] jednocześnie Pinney nie jest tylko naśladowcą; tworzy własny styl i własne filozoficzne uniwersum.

Dwoje pracujących ze sobą przyjaciół ma się ku sobie, pomimo posiadania partnerów.

Van Wilder idzie śladami swojego ojca i rozpoczyna pierwszy rok studiów na Coolidge College. Gdy tam dociera, okazuje się, że uczelnia nie jest już kolebką imprez, tylko szkołą wojskową, prowadzoną przez dziekana Deana Reardona. Dziekan, który żywi nienawiść do Wildera Seniora, robi wszystko, aby uprzykrzyć życie jego synowi. Z kolei Van postanawia wziąć sprawy w swoje ręce - uwolnić Coolidge College z rąk jego oprawcy i przywrócić uczelni dawną świetność.