Podczas przemówienia z okazji otrzymania nagrody za całokształt Nicolas Chauvin – żołnierz, weteran Pierwszej Armii Republiki Francuskiej w czasie wojen napoleońskich oraz ojciec szowinizmu, po którym nosi nazwisko – rozpoczyna wielki monolog i wspomina historię swojego życia. W punkcie zwrotnym upiorne spotkanie wstrząsa jego (nie)egzystencją.