Thór i Christian wchodzą w dorosłość - jeden próbuje zdobyć serce pewnej dziewczyny, podczas gdy drugi odkrywa w sobie uczucia wobec najlepszego przyjaciela.
Bohaterem filmu jest mały żuczek Mini, który występuje w pchlim cyrku. Każdy z owadów specjalizuje się w innej dziedzinie cyrkowej. Tylko Mini jest jeszcze niezdecydowany. A w dodatku jego dobre chęci zawsze wywołują jakąś katastrofę. Jak zagubiony żuczek ma stawić czoło brutalnemu hersztowi złodziejskiej bandy?
Gdy Lisbeth Salander zostaje podejrzana o zamordowanie dwójki dziennikarzy śledczych prowadzących sprawę handlu kobietami, Mikael Blomkvist postanawia udowodnić jej niewinność.
Birma jest jednym z kilku krajów na świecie, do którego zagraniczni dziennikarze nie mają wstępu. Rządzona od ponad 40 lat przez bezwzględną juntę wojskową, pozostaje praktycznie odcięta od świata. Jej władcy, po stłumieniu w 1988 r. masowych protestów (kosztowały one ponad trzy tysiące ofiar śmiertelnych) i uwięzieniu kilka lat później Aung San Suu Kyi, przywódczyni opozycji, laureatki Pokojowej Nagrody Nobla, poczuli się praktycznie bezkarni. Społeczeństwo, mające w pamięci represje z lat 90., pogrążyło się w apatii. Gasnące zainteresowanie świata utwierdziło obywateli w przekonaniu, że jakikolwiek opór nie ma sensu. W 2007 r. Birmańczycy jednak znów wyszli na ulice. Iskrą zapalną (podobnie jak w Polsce lat 70.) stały się drastyczne podwyżki cen. Wtedy też 27-letni Joshua postanowił przełamać barierę informacyjną swojego kraju. Czując, że społeczeństwo szykuje się do kolejnych protestów, stworzył niezależną sieć korespondentów – Democratic Voice of Burma (DVB). Nagrane przez nich materiały wysyłał do zachodnich telewizji. Chciał mieć pewność, że kolejny zryw Birmańczyków odbije się szerokim echem w świecie. Młodzi ludzie, wyposażeni w miniaturowe kamery, byli świadkami brutalnego tłumienia demonstracji, zabójstw i aresztowań dokonywanych przez tajną policję. Wstrząsające nagrania przemycano za granicę i emitowano w BBC i CNN. Dla światowej opinii publicznej była to jedyna możliwość poznania prawdy o birmańskiej tragedii. Kilku reporterów przypłaciło swoją odwagę życiem, pozostali muszą się ukrywać lub wybrali emigrację. Jednak ich praca nie poszła na marne – zarejestrowane przez nich obrazy posłużą Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości, przed którym pewnego dnia staną generałowie z birmańskiej junty. W dobie zobojętnienia na epatowanie przemocą w mediach film Adersa Østergaarda pozostaje dziełem unikatowym. Dzięki montażowi materiałów DVB możemy zobaczyć, jak rodzi się protest obywatelski. Od spontanicznych zgromadzeń na ulicy, przez przyłączenie się mnichów buddyjskich (najbardziej, oprócz studentów, niebezpiecznej dla władz grupy społecznej), po masowe demonstracje, krwawo tłumione przez reżim. Film pokazuje nieznane na Zachodzie oblicze mnichów – świadomych swoich politycznych celów, przewodzących protestom społecznym, których odwaga ma głębokie źródła w buddyjskiej filozofii wyzwalania się od wszelkiego lęku.
Klasyczny dokument o tradycyjnej baskijskiej grze zwanej pelota. Film łączy kilka warstw, jego ramą jest historia produkcji piłek wyrabianych do tej gry. Towarzyszy mu melancholijna atmosfera, którą oprócz akcentu, którą narrator kładzie na przebrzmiałą sławę tego sportu, tworzy i deszczowa pogoda, warstwa wizualna oraz soundtrack z motywami skomponowanymi przez Ennia Morricone.