Legenda brytyjskiego aktorstwa. Czująca się zarówno w komedii, jak i tragedii, repertuarze klasycznym, czy grotesce. Laureatka Oscara za rolę sympatycznej, acz bardzo tajemniczej pani Moore w filmie Davida Leana ''Podróż do Indii''. Po ukończeniu londyńskiej Central School of Speech and Drama w 1926 roku zadebiutowała na West Endzie w sztuce ''Jeden dzień więcej''. Pierwszą główną rolę zagrała trzy lata później. W ''Otellu'', gdzie tytułową postać grał czarnoskóry Paul Robeson, wcieliła się w postać Desdemony. W 1937 roku zadebiutowała na Broadwayu. Przez dobrych 50 lat królowała w teatrach zarówno brytyjskich, jak i nowojorskich (tu największe role zagrała w sztukach ''Edward, mój syn'' - 1948-49 oraz w grotesce ''High Tor''- 1937). Uważana za genialną aktorkę szekspirowską, chociaż równie swobodnie czuła się w sztukach Shawa, Becketta czy Pintera, wielokrotna partnerka sceniczna Johna Gielguda. Do filmu zawsze miała stosunek dość krytyczny i traktowała go jako miłą rozrywkę oraz możliwość zarobienia niezłych pieniędzy. Pierwszą rolę (sewilskiej prostytutki) zagrała w 1933 roku w ''The Wandering Jew'', a już trzy lata później stworzyła pamiętną kreację seksownej, chwilami histerycznej żony Roberta Donata w thrillerze Alfreda Hitchcocka ''39 kroków''. Po roli w komedii ''Ciche wesele'' rozstała się z filmem na prawie 20 lat. Powróciła w 1959 roku u boku Audrey Hepburn w obrazie ''Historia zakonnicy'', gdzie wcieliła się rolę afrykańskiej misjonarki siostry Matyldy (nominacja do BAFTA). Później często występowała w telewizji, w filmie grała głównie bardzo wyraziste postacie drugiego planu, jak np. panią Greville, matkę Glendy Jackson w ''Tej przeklętej niedzieli'', lady Tattle w ''Josephie Andrewsie'' Tony'ego Richardsona, czy królową Marię w miniserialu ''Edward i Pani Simpson''. W 1984 roku, w wieku 77 lat, otrzymała Oscara za drugoplanową rolę w filmie Leana ''Podróż do Indii''. Choroba uniemożliwiła jej osobiste odebranie nagrody, chociaż mówiło się, że Ashcroft zakpiła sobie ze wszystkich i całkiem zdrowa oglądała transmisję z wręczenia nagrody w telewizji w swoim domu. Po cieszącym się bardzo dużą popularnością serialu ''Klejnot w koronie'', gdzie leciwa Ashcroft grała główną rolę misjonarki Barbie Batchelor (otrzymała za nią Nagrodę BAFTA), jeden z zachwyconych jej aktorstwem recenzentów napisał, że jest ona ''klejnotem w koronie brytyjskiego teatru''. Za rolę w ''Screen One'' otrzymała Puchar Volpiego w Wenecji. Wielkie zasługi Peggy Ashcroft zostały docenione również przez królową Elżbietę II, która już w 1956 roku przyznała jej Order Imperium Brytyjskiego i tytuł Damy. Przez krótki okres pełniła funkcję dyrektora Royal Shakespeare Company. Za życia doczekała się teatru swojego imienia. W 1962 roku mieszkańcy jej rodzinnego Croydon nazwali Teatr Miejski imieniem Peggy Ashcroft. Artystka zmarła w Londynie w wieku 84 lat.