Czechosłowacja, rok 1942. Włoski klarnecista Antonio i jego narzeczona, skrzypaczka Martina, zostają deportowani do getta w Terezinie. Wraz z grupą innych żydowskich artystów i intelektualistów walczą o możliwość uprawiania sztuki, która staje się dla nich jedyną formą wolności i oporu.

Dwóch przystojnych mężczyzn walczy o serce pięknej dziewczyny.

Mąż Eliski odchodzi do młodszej kochanki. Porzucona kobieta próbuje sama się utrzymać i podejmuje pracę w szkole.

Druga wojna światowa, jesień roku 1941. Do obrony obleganego przez Niemców i Włochów miasta Tobruk w północnoafrykańskiej Libii zostaje oddelegowany czechosłowacki batalion. W jego szeregach znajduje się młody żołnierz Jiří Pospíchal. Jego naiwne i idealistyczne wyobrażenia o bohaterstwie i wojnie zostają brutalnie skonfrontowane z trudnym do zniesienia piekłem afrykańskiej pustyni, codziennym zagrożeniem życia i wszechobecną śmiercią.

Kilkuset Żydów jest transportowanych pociągiem do obozu w Auschwitz. Kilkoro podejmuje próbę ucieczki.