Po osobistej tragedii Aga staje w punkcie zero życia. Praca z ukraińskimi dziećmi -uchodźcami staje się dla niej szansą na odbudowę siebie, lecz pytaniem pozostaje: ile razy można zaczynać od nowa?

Jakie są powody ludzkiego dążenia do autodestrukcji? Jakie są źródła motywacji człowieka, który wybiera życie polegające na wiecznej walce, okaleczaniu swojego ciała i ryzykowaniu zdrowia? Czy droga poprzez ból fizyczny jest ucieczką od innego rodzaju bólu? Wreszcie, co leży u podstaw społecznej fascynacji ryzykiem i agresją?